KHUNYOUNG

.
 
 
.
 
 
.
 
 
 
 
 
 

Title :: ดวงใจ จอมราชันย์

Status :: Long Fiction.. HBD for Wooyoung [2011.04.30]

Author :: kumameaw

Fandom :: 2PM

Paring :: Nichkhun x Jang Wooyoung

Gente :: Dark Romance

Rate :: PG – 13

Theme song :: หากรู้สักนิด – โย่ง อาร์มแชร์

 

 

 

 

 

Note :: ตอนนี้ให้โอ๋ท่านอ๋องน้อยอย่างเดียวเลย กรี้ดดดด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ดวงใจ จอมราชันย์ 

ภาคปฐมบท  

ตอน  องค์ประกันแห่งธารดารา  ๑๑

 

 

 

 

 

 

 

ทุกๆครั้งที่ตื่นขึ้นมา จางอูยองไม่เคยได้เจอนิชคุณเลยสักครั้ง..

 

 

ด้วยภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่ของอีกฝ่าย จะมานอนกอดก่ายเขาจนถึงเที่ยงก็กระไรอยู่ แต่อูยองก็มิได้อยากตื่นสายเสียหน่อย เพราะคนบางคนกว่าจะปล่อยให้เขาได้นอนก็ล่วงเข้าวันใหม่ทุกครั้งไป ร่างกายที่เหนื่อยล้ามาแทบค่อนคืน ประกอบกับอากาศที่เย็นลงเรื่อยๆของที่นี่ ทำเอาคนที่มีนิสัยตื่นเช้าต้องกลายเป็นคนขี้เกียจไปเสียแล้ว เพราะนิชคุณคนเดียว

 

 

 

“คนร้ายกาจ” การบ่นพึมพำกับลมฟ้าอากาศนี่ก็แทบจะติดเป็นนิสัยอีกอย่างไปเสียแล้ว

 

 

 

อ๋องน้อยอูยองนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืน เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบข้างหูยังตราตรึงมิห่างหาย ราวกับว่านิชคุณยังย้ำประโยคนั้นกับตนอยู่ตลอดเวลา

 

มือเล็กเลื่อนไปกุกอกข้างซ้าย พบว่าก้อนเนื้อภายในนั้นเต้ารัวแรงจนแทบทะลุออกมาด้านนอก ท่านอ๋องน้อยแห่งอาทิติยาพยายามหลับตา แต่เสียงกระซิบนั้นก็ยังดังกังวานราวกับนิชคุณยังกระซิบอยู่ข้างหู

 

 

 

“อดีตองค์ราชินีเสด็จ” 

 

 

 

เสียงขององครักษ์หน้าตำหนักทำเอาท่านอ๋องน้อยถึงกับสะดุ้งกายลุกขึ้นนั่ง มินอาและมินจีรีบวิ่งมาเปิดม่านพร้อมทั้งสวมชุดคลุมให้เจ้านายตัวน้อยที่เร่งรีบตะเกียกตะกายลงจากเตียงนอน มินอาพยายามจัดทรงผมที่ยุ่งเหยิงพร้อมทั้งนำผ้าชุบน้ำมาซับใบหน้าของผู้เป็นนาย ส่วนมินจีก็ดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง ลุกลี้ลุกลนทั้งเจ้านายจอมซนและนางกำนัลคนสนิท

 

 

 

“เหตุใด อดีตองค์ราชินีจึงได้เสด็จมาที่นี่เล่ามินจี”

 

“หม่อมฉันก็มิทราบเพคะท่านอ๋องน้อย ทรงเสด็จมาแบบมิแจ้งล่วงหน้า เราไม่ได้เตรียมการต้อนรับเลยเพคะ”

 

“อย่าตื่นตระหนกไป สภาพเราตอนนี้เรียบร้อยดีใช่หรือไม่”

 

 

 

นางกำนัลทั้งสองพยักหน้า ก่อนมินอาจะถลาเข้ามาจัดคอเสื้อขนสัตว์ให้กระชับเข้าไปอีกเมื่อรอยรักสีกุหลาบโผล่พ้นออกมาอวดแก่สายตาคนมอง

 

 

 

“เหตุใดฝ่าบาทนิชคุณถึงได้สร้างหลักฐานไว้โจ้งแจ้งเช่นนี้นะ”

 

“เห๋?”

 

“ท่านอ๋องน้อยควรนำผ้าพันคอมาพันเอาไว้นะเพคะ เสื้อขนสัตว์ก็คลุมไม่อยู่แล้ว”

 

 

 

แก้มกลมๆแดงก่ำ ในใจก็ค่อนขอดไปถึงตัวต้นเหตุ

 

 

ท่านพี่นะท่านพี่!

 

 

 

เมื่อนางกำนัลน้ำผ้าพันคอมาพันให้เรียบร้อย อ๋องน้อยอูยองก็รีบเร่งเดินออกจากห้องบรรทมเพื่อไปถวายพระพรอดีตองค์ราชินี ด้วยความที่รีบจนเกินไป ร่างน้อยจึงสะดุดชายเสื้อคลุมขนสัตว์จนแทบจะล้มหน้าคะมำไปกับพื้น ยังดีที่ทรงตัวทัน ถึงกระนั้นก็เรียกเสียงหัวเราะด้วยความเอ็นดูของผู้เป็นมารดาของนายเหนือหัวแห่งธารดารา

 

 

 

“ถวายพระพรอดีตองค์ราชินีพะย่ะค่ะ กระหม่อมขอพระราชทานอภัยที่ออกมาช้าพะย่ะค่ะ”

 

“ลุกขึ้นเถิดท่านอ๋องน้อย”

 

“ขอบพระทัยพะย่ะค่ะ”

 

 

 

อดีตองค์ราชินีแห่งธารดาราเพ่งพินิตใบหน้าของจางอูยองด้วยรอยยิ้ม นางเคยเห็นพระสนมเอกแห่งอาทิติยาเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเมื่อครั้งนางเดินทางไปเป็นตัวแทนของธารดาราในพิธีแต่งตั้งพระสนมเอก ครานั้น นางอดชื่นชมในใบหน้าของพระสนมเอกไ