[Fic] One Thing : Ch 2

posted on 12 Sep 2013 18:23 by secrecy-time in OneThing
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 
 

Title :: One thing

Author :: kumameaw

Paring :: Nichkhun x Wooyoung

Genre :: Romantic(?)

Rate :: PG

BGM :: One thing – One direction

Summary :: I don’t know what is it? But I need that one thing and you’ve got that one thing.  [ฉันก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร? แต่ฉันต้องการสิ่งใดสิ่งหนึ่ง และคุณก็มีสิ่งนั้นพอดี]

 

 

 

 

 

Chapter 2

 

ตัดไหม แต่ไม่ตัดขาด 

 

 

 

 

วันนี้นิชคุณมีเรียนบ่ายยันตอนเย็น ชายหนุ่มแอบเคืองไปถึงผู้จัดตารางเรียนนิดหน่อยที่วันนี้ให้เขาเรียนเลิกตอนเย็น ป่านนี้นางฟ้าของเขาคงรอแย่

 

อูยองไม่มียังเวรอยู่ห้องพยาบาล แต่ว่าที่คุณหมอก็นัดเขาไว้แล้วเมื่อวานว่าเย็นนี้จะเจอกัน เพื่อจะตัดไหม แผลนิชคุณดีขึ้นมากเพราะเขามาล้างแผลทุกวัน แม้จะไม่ค่อยเจออูยองแต่อย่างน้อยเมื่อวานมือนิ่มๆนั่นก็ค่อยๆบรรจงฉีดยาให้เขา และวันนี้อูยองก็จะเป็นคนตัดไหมให้นิชคุณเอง

 

ชายหนุ่มวิ่งอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจบรรดาสายตาสาวๆนักศึกษาแพทย์และพยาบาลมองตามจนคอแทบหลุด นิชคุณรู้ดีว่าตัวเองก็หน้าตาดีพอสมควร เคยมีคนมาทาบทามให้เขาไปเป็นนายแบบหลายต่อหลายครั้ง แต่ตอนนั้นเขายังไม่สนใจอะไรนอกจากใช้ชีวิตไปตามปกติ และสายตาของสาวๆที่มองเขาตอนนี้ก็ช่วยการันตีได้ว่าสเน่ห์เขายังไม่ตกเท่าไรนัก

 

เมื่อมาถึงห้องพยาบาล นิชคุณหยุดเพื่อหอบหายใจ ส่องกระจกสำรวจความเรียบร้อย ถอนหายใจออกแรงๆสอง-สามครั้งแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วจึงเปิดประตูเข้าไป

 

 

 

“ไงเพื่อน”

 

 

 

นิชคุณแทบจะปิดประตูห้องฉุกเฉินลงทันทีเมื่อเห็นว่ามีใครนั่งยิ้มฟันเหยินกวนตีนอยู่ตรงโต๊ะของแพทย์ที่ต้องเข้าเวร กลอกตาขึ้นฟ้าด้วยความเซ็งก่อนจะมองหานางฟ้าแก้มป่องไปทั่วห้องฉุกเฉินแต่ก็ไม่พบ

 

 

 

“น้องอูยองล่ะ?”

 

“นี่มึงไม่คิดจะทักทายหรือถามสารทุกข์สุกดิบเพื่อนมึงเลยเหรอ”

 

“เห็นหนังหน้ามึงก็รู้แล้วว่ามึงสบายดี น้องอูยองมาหรือยัง?” นิชคุณถามซ้ำเมื่อเพื่อนรักไม่ยอมบอกซะที ลีลาอยู่ได้ไอ้ว่าที่คุณหมอจอมกวนประสาท

 

 

 

อ๊กแทคยอนมองอาการของเพื่อนแล้วได้แต่ส่ายหน้าไปมา ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมา นิชคุณมันเคยคลั่งไคล้ใครที่ไหน ที่ผ่านมามีแต่คนมาตามคลั่งไคล้ มีน้องอูยองเนี่ยแหละที่ทำเอาเพื่อนรักของเขาไม่เป็นอันกินอันนอน เพ้อเจ้อได้ทุกวี่ทุกวัน หายใจเข้าก็น้องนางฟ้า หายใจออกก็จางอูยอง

 

 

 

“น้องตรวจคนไข้อยู่ มีนักศึกษาเป็นลม ที่จริงเป็นหน้าที่ของกูที่มีเวรประจำวันนี้ แต่กูให้น้องอูยองไปทำแทน เดี๋ยวคงเสร็จ”

 

“เสร็จ? เสร็จเชี่ยอะไรวะ! ทำไมมึงถึงโยนหน้าที่ความรับผิดชอบของตัวเองให้น้องเขาทำวะ!”

 

“กูมีสิทธิ์มอบหมายงานให้รุ่นน้องอยู่แล้วโว้ย มึงนี่ก็นะ ยังไงน้องก็ต้องเป็นหมอ หมอต้องรักษาคนไข้”

 

“กูหวง”

 

“จับล่ามโซ่ไว้ที่บ้านเลยมั้ย”

 

“น้องเป็นนางฟ้า ไม่ใช่ชิสุ”

 

 

 

เฮ้อ... เป็นเอามาก แทคยอนส่ายหน้าไปมาอย่างระอา ก่อนจะบอกเพื่อนว่าขอไปทำหน้าที่ต่อ เดี๋ยวสักพักอูยองคงจะออกมาหา นิชคุณพยักหน้ารับแล้วเดินไปนั่งรอตรงเก้าอี้ใกล้ๆกับโต๊ะทำงานของเพื่อน

 

อ๊กแทคยอนเดินออกไปได้ไม่ถึงห้านาที ใบหน้าน่ารักที่นิชคุณเฝ้าคิดถึงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันก็โผล่เข้ามา ว่าที่คุณหมอแก้มป่องก้มหัวทักทายพร้อมส่งยิ้มมาให้จนนิชคุณแทบจะละลายลงไปกองกับพื้น

 

 

อูยองยิ้มหวาน

 

ยิ่งยิ้ม แก้มยิ่งป่อง

 

พอแก้มป่อง ก็ยิ่งน่ารัก

 

 

 

โอ้ย.. นิชคุณอยากจะแกล้งป่วยให้ว่าที่คุณหมอเฝ้าไข้ ฉีดยา เช็ดตัวให้เสียเหลือเกิน

 

 

 

“รุ่นพี่นิคคุณรอนานมั้ยครับ”

 

“ไม่นานครับ พี่เพิ่งมาถึงได้ประมาณห้านาทีเอง อันที่จริงอูยองเรียกชื่อเล่นพี่ก็ได้นะครับ”

 

“ชื่อเล่น? จะดีเหรอครับ”

 

“ดีสิครับ เรียก พี่คุณ เฉยๆก็ได้”  ทำตัวตีสนิทแบบเนียนๆ แม้นิชคุณจะไม่ค่อยจีบสาวจีบหนุ่ม แต่ลีลาการรุกของเขาก็ไม่เสียชื่อชายไทย

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมเรียกพี่นิคคุณดีกว่า เพราะ และ แปลกดี”

 

 

 

พี่จะถือว่านั่นคือคำชมนะครับ ว่าแต่มาเรียกพี่นิคคุณพร้อมกับยิ้มเขินๆแก้มแดงๆแบบนี้พี่ก็ตายสิครับ โคม่าแล้วครับตอนนี้ ขอแอดมิดเข้านอนพักฟื้นโดยที่มีนางฟ้าคอยดูแลได้ไหมครับเนี่ย

 

 

 

เมื่ออูยองวางสัมภาระและสวมชุดกาวน์เรียบร้อยแล้วก็มาเรียกนิชคุณเข้าไปในห้องตรวจ พร้อมกับมีพยาบาลสาวสุดสวยเข็นรถเข็นที่มีอุปกรณ์ตัดไหมและทำแผลตามเข้าไปติดๆ พยาบาลสาวชายตามองนิชคุณพลางยิ้มให้อย่างยั่วยวน ชายหนุ่มยิ้มตามมารยาทแต่ก็ต้องหุบยิ้มลงทันทีเมื่อตาเหลือบไปเห็นน้องอูยองกำลังมองอยู่

 

 

 

“พี่พยาบาลสวยใช่มั้ยล่ะครับ พี่นิคคุณมองเคลิ้มเชียว คนป่วยทุกๆคนที่มาที่นี่ชอบพี่เยอึนกันทั้งนั้นแหละครับ”

 

 

 

อูยองบอกพลางยิ้มให้พี่พยาบาลแสนสวยทำเอานิชคุณจิตใจห่อเหี่ยว

 

นี่น้องอูยองไม่รู้สึกหึงหวงพี่เลยเหรอครับ ไอ้เราก็ใจเสียเพราะนึกว่าน้องจะโกรธ แต่อูยองกลับยิ้มและพูดคุยด้วยสีหน้าปกติ แถมยังยิ้มแบบบริสุทธิ์ใจมาให้ต่างหาก

 

 

 

“พี่ไม่ชอบคนสวยครับ พี่ชอบคนน่ารัก”

 

 

สวนกลับพร้อมทำหน้ากรุ้มกริ่ม น้องอูยองยิ้มบางๆก่อนจะหันกลับไปเตรียมอุปกรณ์พลางพูดเจือเสียงหัวเราะ

 

 

“ถ้าน่ารักๆต้องนักศึกษาแพทย์เลยครับ สาวๆน่ารักเยอะแยะ ส่วนพยาบาลจะมีแต่สาวสวย พี่นิคคุณสนใจคนไหนบอกผมได้นะ เพราะน้องๆนักศึกษาแพทย์ก็ยังไม่มีแฟนหลายคน หล่อๆอย่างพี่นิคคุณจีบติดแน่ๆ”

 

 

 

เฮ้อ.. เลี้ยงลูกบอลมาให้เห็นว่าตั้งใจจะยิงประตูขนาดนี้แล้วน้องอูยองยังไม่เอะใจอะไรเลย สงสัยงานนี้จะไม่หมูอย่างที่คิดซะแล้ว

 

 

 

ตอนนี้ในห้องทำแผลมีเพียงนิชคุณและอูยองสองต่อสอง ร่างเล็กนำสำลีชุบแอลกอฮอล์ล้างแผลมาซับบริเวณแผลที่แห้งและปิดสนิทอย่างเบามือ ใบหน้าน่ารักที่ห่างกันไปไม่ถึงคืบ ถ้าเด็กคนนี้ไม่ใช่นางฟ้าผู้สูงศักดิ์ นิชคุณจะยื่นจมูกไปหอมแก้มแรงๆสักฟอด แต่นี่คือนางฟ้าผู้แสนบริสุทธิ์และน่าทะนุถนอม นิชคุณจึงอยากจะถนอมเอาไว้ไม่อยากรุนแรงให้บอบช้ำ

 

 

 

“คิดอะไรอยู่หรือเปล่าครับ”

 

 

 

เสียงหวานๆกระซิบใกล้ๆใบหน้าทำเอานิชคุณสะดุ้งตื่นจากภวังค์

 

ถ้าเขาตอบว่า พี่กำลังคิดถึงอูยอง น้องจะอ้วกใส่หน้าไหมนะ

 

ตอนนี้นิชคุณยอมรับจริงๆว่าเป็นเอามาก ขนาดน้องอยู่ต่อหน้า เขายังคิดถึง นี่ถ้าต่างคนต่างกลับบ้าน เขาคงลงแดงตายแน่ๆถ้าไม่ได้เห็นใบหน้าน่ารักๆใกล้ๆ

 

นิชคุณเพียงยิ้มบางๆพลางมองใบหน้าของอูยองที่ก้มลงมาดูแผล มือเล็กที่สวมถุงมือแพทย์บรรจงทำงานอย่างตั้งอกตั้งใจ กรรไกรแหลมคมค่อยๆตัดเส้นไหมที่เย็บแผลนิชคุณเอาไว้ออกทีละเส้น ทีละเส้น

 

 

 

“ถ้าพี่ตัดไหมแล้ว พี่ยังมาเจอน้องอูยองอีกได้ไหมครับ”

 

 

ว่าที่คุณหมอร่างเล็กชะงักมือทันที..

 

อูยองมองเข้าไปในดวงตาสีดำที่แฝงไปด้วยความจริงจัง ดึงไหมเส้นสุดท้ายออกแล้วยิ้มบางๆ

 

 

 

“เจอได้นอกเวลาเรียนครับ และถ้าพี่นิคคุณมีอะไรให้ผมรักษา ก็มาเจอได้ แต่ต้องเป็นช่วงที่ผมเข้าเวรนะครับ นอกเหนือจากนั้นเห็นทีผมจะไม่ว่าง”

 

 

 

นิ้วมือแต้มยาทาแผลค่อยๆทาบริเวณรอบๆแผลให้อย่างนุ่ม