[SF] เป็นโสดทำไม?

posted on 15 Feb 2012 01:06 by secrecy-time in KHUNYOUNG
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 

เปิดจอง SWEETHEART รอบรีปริ้นท์ >> CLICK !!! <<

 

 

 


 

 

Title :: เป็นโสดทำไม? 

Status :: Shot fiction for Valentine’s day

Author :: kumameaw

Fandom :: 2PM

Paring :: Nichkhun x Wooyoung

Genre :: comedy (มั้ง?)

Rate :: PG

Summary :: เป็นโสดทำไม อยู่ไปให้เศร้าเหงาทรวง

*ปิดเพลงในบล็อกกแล้วกดฟังเพลงนี้ซะ! 555+ CLICK!!!

 

 

 

Note :: มันไม่มีอะไรแถมยังเลทไปหนึ่งวัน แง้ และ อย่าลืมร่วมสนุกนะฮะ 55555+

 

 

 

 

 

เป็นโสดทำไม? 

นิชคุณ x จางอูยอง

 

 

 

 

เป็นโสดทำไม อยู่ไปให้เศร้าทรวง  

ไม่คิดจะหาคู่ควง เดี๋ยวจะล่วงพ้นวัยไปเปล่า 

 

 

 

“วิ๊ดวิ๊ว.. วันนี้ขอเล็กเนื้อไม่เอาผักนะจ๊ะน้องแก้มป่อง”

 

 

 

น้องแก้มป่องบ้านพ่อมึงสิ! จางอูยองอยากจะเอามีดที่กำลังหั่นเนื้อสดอยู่ปาลงกลางโต๊ะนัก

 

ยังไม่ทันจะตูดแตะเก้าอี้กันเสียงโฮ่แซวก็ดังขึ้นมาก่อนทุกครั้ง เรียกรอยยิ้มจากเจ้าของร้านได้เป็นอย่างดี แต่ผิดกับลูกชายเจ้าของร้านเนี่ยแหละที่ได้ยินเสียงกวนประสาทเท้านี้ทีไรต้องหน้าหงิกหน้างอทุกที

 

 

 

“วันนี้น้ำซุปไม่หมดหม้อแน่เลยป๊า มีตัวอัปมงคลเข้าร้านตั้งแต่หัววัน”

 

 

 

อู้ว.. ปากดีไม่มีเปลี่ยน หนึ่งในสามหนุ่มคิดในใจ พลางเอามือเท้าคางแล้วมองกลีบปากบางขยับว่าตนเองฉอดๆด้วยแววตากรุ้มกริ่มสุดๆ ยกมือปาดผมสีทองที่เซตมาเรียบแปร้ไปหนึ่งที ยักคิ้วไปให้ ปิดท้ายด้วยการทำท่าจูจุ๊บใส่ น้องแก้มป่องเบ้ปากใส่หนึ่งทีพร้อมกับทำท่าง้างมีดบังตอทำท่าจะปามาเฉาะกบาลเข้าให้

 

 

 

“มึงนี่ก็ทำเป็นม่อน้องเขาไปเรื่อย ทำอะไรให้มันจริงจังชัดเจนหน่อยสิวะไอ้คุณ”

 

 

ไอ้คุณ หรือ นิชคุณ ลูกชายคนเดียวของกำนันผู้ปกครองดูแลท้องถิ่น ปรายตามองเพื่อนรักไปทีหนึ่งก่อนจะหันไปยิ้มให้กับลูกชายเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวเจ้าดังในตลาด ใบหน้ากลมจะหงิก งอ และเหวี่ยงทุกๆครั้งที่เจอหน้าเขา จะมีสักครั้งไหมที่จางอูยองจะยิ้มแย้มมาให้ ตารีๆนั่นก็เขียวปั๊ดบ้างก็ค้อนมาให้ ไม่เคยมองกันเป็นมิตรเลยสักครั้ง

 

 

 

“น่ารักจะตาย”

 

“วันไหนไม่ได้ยั่วโมโหน้องเค้ามึงจะนอนไม่หลับเหรอวะ”

 

“ก็คงงั้น”

 

 

 

อ๊คแทคยอนและคิมจุนซูส่ายหน้าไปมาด้วยความละเหี่ยใจ มันบอกว่ามันชอบน้องเขา แต่มันก็มากวนประสาทน้องเขาทุกวัน ด้วยความที่มีดีกรีเป็นถึงลูกชายกำนัน และยังมาอุดหนุนร้านนี้บ่อยๆ อาป๊าของจางอูยองจึงออกจะปลื้มอกปลื้มใจลูกค้าคนนี้เป็นพิเศษ พวกเขาก็พลอยได้ผลบุญจากมันด้วยการขอเนื้อเพิ่มบ้าง ลูกชิ้นเพิ่มบ้าง ลาภปากชะมัด

 

แต่ม่อมาก็นาน ตามจีบมาก็นาน ก็ยังไม่เห็นว่ามันจะลงเอยกันได้สักที จางอูยองก็ป๊อบไม่หยอก มีชายหนุ่มมากหน้าหลายตาจากหมู่บ้านหรือแม้แต่ตำบลข้างเคียงมาเทียวตามจีบอยู่เหมือนกัน แต่อูยองมันก็ใช้วิธีทั้งด่า ทั้งเหวี่ยงกลับจนหลายคนล่าถอยไปเอง ยกเว้นก็แต่ไอ้คุณมันนี่แหละ ที่ไม่ว่าเขาจะด่ายังไง จะไล่ด้วยวิธีไหน ก็ยังด้านยังทนอยู่มาได้จนจะสองปี

 

 

 

เคร๊ง!!

 

แก้วน้ำสแตนเลดที่มีน้ำแข็งก้อนอยู่เต็ม ถูกทิ้งลงบนโต๊ะอย่างแรงจนบางก้อนกระเด็นออกมานอกปากแก้ว ชายหนุ่มทั้งสามคนสะดุ้งโหยง เงยหน้ามองคนน่ารักที่ยืนหน้าหงิกมือหยิบสมุดโน๊ตเล่มเล็กและปากกาออกมาจากกระเป๋าด้านหน้าเพื่อขึ้นมารอจดออเดอร์

 

 

 

“สั่งมาใหม่! จะแดก..เอ้ย!..จะกินอะไรกัน!!”

 

“กินอูด้ง”

 

“ไม่มี!” รีบตอบทันควัน มันจะมีที่ไหน ร้านของเขาขายก๋วยเตี๋ยวสูตรต้นตำรับไหหลำนะ แล้วที่แม่งสั่งอูด้งนี่มันจงใจชัดๆ อูด้งเป็นชื่อเรียกกันเล่นๆที่บางทีป๊าจะเรียกเขา ไอ้ผู้ชายคนนี้มาทีไรก็จะกวนตีนด้วยการสั่งอูด้งตลอด!

 

“ว๊า.. งั้นเอาเกาเหลาหัวใจน้องแก้มป่อง”

 

“..........” จางอูยองหลับตานับหนึ่งถึงสิบในใจ “ไม่มี” ท่องไว้ๆ ลูกค้าคือพระเจ้า และลูกค้าประจำของป๊า ยิ่งเป็นพ่อของพระเจ้า!

 

“งั้นเอาลูกเจ้าของร้านต้มแซ่บ”

 

“.........” อูยองนับสิบเอ็ดถึงยี่สิบในใจ “ไม่มี”

 

“จางอูยองรสต้มยำกุ้ง”

 

“เส้นเล็กเนื้อไม่เอาผักสามชามครับป๊า!!” พูดเองเออเองแล้วก็เดินไปเลย

 

 

สามหนุ่มพร้อมใจหัวเราะจนตัวงอ แทคยอนขำจนฟันยื่น คือมันก็สนุกไปอีกแบบ กวนใครแกล้งใครก็ไม่สนุกเท่าจางอูยองแล้วล่ะ สองคนนี้ถ้าคบกันวันๆก็คงมีสีสันดี

 

 

จางอูยองวางชามก๋วยเตี๋ยวลงตรงหน้าไอ้แกงค์หน้าม่อจนน้ำซุปแทบหก ตวัดสายตาเขียวปั๊ดไปให้ไอ้ตัวแกนนำแล้วเดินไปหาป๊าที่ยืนลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวอยู่ ไม่สนใจสายตากวนประสาทที่ไอ้ผู้ชายผมสีทองส่งมาให้ อยากจะให้รีบๆกินแล้วก็รีบๆกลับไปซะที มาทุกวันแบบนี้มันไม่เบื่อกันหรือยังไง กระเพาะอาหารผูกขาดอาหารมื้อเที่ยงเป็นก๋วยเตี๋ยวร้านนี้ไปแล้วหรือ มาก็ชอบมอง ชอบล้ออยู่ได้ อูยองอยากจะเอาน้ำซุปราดหน้าหล่อๆนั่นให้มันพองจนเสียโฉมนัก

 

ขณะที่อูยองขายก๋วยเตี๋ยวให้ลูกค้าคนอื่นๆ นิชคุณก็ยังมองที่ร่างเล็กไม่วางตา ทั้งเคี้ยวทั้งมอง เวลาอีกคนเดินสะดุดขาตัวเองเขาก็หัวเราะเบาๆจนอูยองหันมาค้อนให้

 

แอบเห็นหรอกน่า ว่าเขินกันน่ะ

 

 

เมื่อทานก๋วยเตี๋ยวจนหมดแล้ว สามหนุ่มก็เรียกเก็บเงิน ลูกชายเจ้าของร้านก็เดินหน้างอมาที่โต๊ะ

 

 

“สามพันแปดร้อยวอน!”

 

 

นิชคุณควักขึ้นมาจ่ายสี่พันวอน อูยองรับไปก่อนจะเดินเอาไปให้พ่อซึ่งเป็นเจ้าของร้านและเป็นคนถือเงิน นิชคุณจะเลี้ยงอาหารกลางวันเพื่อนเสมอ แต่มีข้อแม้ว่าต้องเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวนี้เท่านั้น ถ้าแทคยอนกับจุนซูจะไปกินที่อื่น พวกนั้นก็ต้องจ่ายเอง ส่วนตัวเขาก็มาทานมื้อเที่ยงที่นี่ทุกวัน

 

ร่างเล็กเดินหน้ามุ่ยกลับมาอีกครั้งพร้อมเงินทอนในมือ มือเล็กๆยื่นเงินมาให้ตรงหน้า ใบหน้ากลมหันไปมองทางอื่นโดยไม่สนใจกันแม้แต่น้อย นิชคุณจึงรับเงินทอนนั้นมา

 

 

หมับ!

 

 

 

“นี่! เอาไปแต่เงินสิ ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ!” อูยองหันหน้ากลับมาด่า เมื่อมือตัวเองถูกกุมเอาไว้ แถมสลัดยังไงก็ไม่หลุด ไอ้ตัวต้นเหตุก็นั่งยิ้มอยู่ได้ กวนประสาทชะมัด!

 

“มือนิ่มจัง”

 

“ไอ้บ้า! ปล่อยนะเว้ย อยากตายเรอะ!” อูยองพยายามสะบัดออกแต่ไม่เป็นผล ไม่ทราบว่ามือไอ้ผมทองนี่มันแปะกาวไว้รึไง! แล้วแม่งนั่งยิ้มอยู่ได้ ลูกค้าในร้านก็เริ่มมองมากันแล้ว บางคนก็คงจะเห็นจนชินตา เพราะมีครั้งไหนบ้างที่นิชคุณจะมาสั่งก๋วยเตี๋ยวเฉยๆแล้วไม่ลวนลามจางอูยอง

 

“ถ้าไม่ปล่อย ฉันจะชกนายปากแตกแน่ นิชคุณ!”

 

“ลองชกสิ ฉันจะจูบนายจนปากแตกเลย จางอูยอง!”

 

 

 

ฮึ๊ยยยยยยยยยยยยยยยย..!! โมโหแล้วนะเว้ย เดี๋ยวพ่อยกเก้าอี้ไม้ฟาดหน้าเลยนี่ แม่งยิ้มอยู่ได้ รำคาญลูกตาชะมัด มีความสุขนักรึไงที่ได้แกล้งกันให้อับอายขายขี้หน้า

 

 

 

“อาอูด้ง รับออเดอร์โต๊ะสามด้วย” เหมือนระฆังช่วยชีวิต จางอูยองสะบัดมืออกแล้วเดินหนีไปทันที

 

“ฝากเก็บจานโต๊ะนี้ด้วยนะป๊า..” หันไปบอกคนเป็นพ่อ ก่อนจะหันกลับมาแขวะปิดท้าย “..กินเสร็จแล้วก็รีบไสหัวกลับไปสิ” แล้วก็เดินไปรับออเดอร์อีกโต๊ะทันที

 

 

 

เจ้าของร้านตัวจริงเดินส่ายหน้าให้กับความปากจัดของลูกชายด้วยความระอามาที่โต๊ะที่นิชคุณและเพื่อนๆนั่งอยู่ เขาลงมือเก็บถ้วยชามก๋วยเตี๋ยวพร้อมทั้งพูดอะไรบางอย่างกับนิชคุณ

 

 

 

“อยากเป็นลูกเขยอั๊ว ต้องมาช่วยอั๊วลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวนะ อานิกชาคุณ”

 

“ป๊า!!”

 

 

อูยองหันมาร้องโวยวายเมื่อพ่อบังเกิดเกล้าไปพูดชี้โพรงให้กระรอก ถลึงตาใส่อีกคนที่ยืนยิ้มหน้าบานด้วยความพอใจอีกต่างหาก ป๊านะป๊า! เห็นขี้ดีกว่าไส้ เห็นคนอื่นดีกว่าลูกชายตัวเอง

 

 

 

“งั้นวันนี้ ผมอยู่ช่วยจนร้านปิดเลยดีมั้ยครับ”

 

“โอ้..”

 

“ไม่ได้นะป๊า! ถ้าป๊าให้หมอนี่มาช่วย อั๊วก็จะไม่ทำ จะหนีไปเล่นเกมส์”

 

“อูด้งเอ้ย ลื้อจะมีอคติกับอานิกชาคุณไปทำไมเล่า เขาอุตส่าห์มีน้ำใจช่วยนะ ไปๆ ไปทำงานต่อได้แล้ว ร้านนี้เป็นของอั๊ว อั๊วจะให้อานิกชาคุณมาช่วย”

 

 

 

นิชคุณก้มหัวขอบคุณว่าที่พ่อตา ก่อนจะหันไปยักคิ้วให้จางอูยองที่ยืนกัดปากทำตาเขียวปั๊ดมาให้ เขาไล่แทคยอนและจุนซูกลับไปก่อน เพราะไอ้สองคนนี้คงไม่อยากจะมาเป็นเด็กเสิร์ฟหรือเด็กล้างจานกับเขาเท่าไร นิชคุณเดินไปหยิบผ้ากันเปื้อนที่แขวนอยู่มุมเสามาสวม ก่อนจะเดินไปรับออเดอร์กับลูกค้าที่เข้ามาใหม่ แต่ก็ยังไม่วายเดินสวนกันกับลูกชายเจ้าของร้านแล้วก็โดนแลบลิ้นใส่จนได้

 

 

 

แหมะ.. เดี๋ยวพี่งับลิ้นซะเลยดีไหม

 

 

 

 

ตลอดทั้งวันที่ร้านก๋วยเตี๋ยวรสเด็ดนั้นดูครึกครื้นยิ่งนัก ลูกค้าเข้าร้านไม่ขาดสาย เนื่องด้วยมีหนุ่มหน้าตาดีดีกรีลูกชายกำนันมาช่วยเรียกลูกค้า ถูกอกถูกใจเจ้าของร้านยิ่งกว่าเดิม มีการกระซิบบอกกับลูกชายตอนลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวด้วยนะว่า รู้แบบนี้ให้นิชคุณมาช่วยตั้งนานแล้ว ได้ยินแบบนั้นอูยองก็อดไม่ได้ที่เบ้ปากใส่พ่อตัวเอง พลางมองไปยังไอ้ผมทองที่ยืนยิ้มเสิร์ฟน้ำให้ลูกค้าสาวๆตรงโต๊ะหน้าร้าน

 

รำคาญลูกตาชะมัด! ไม่ได้อยากให้ช่วยก็ยังจะมาช่วย เห็นป๊าใจดีด้วยแล้วเอาใหญ่ และแทนที่จะไปล้างจานอยู่หลังร้านแต่กลับมาเดินยิ้มแจกจ่ายชาวบ้านเขาไปทั่ว น่าหมั่นไส้

 

 

 

“ลื้อหึงเหรอ?”

 

“หึงอะไรกันป๊า! ก็บอกแล้วไม่ชอบขี้หน้า ป๊านั่นแหละ จะชวนมาช่วยทำไมก็ไม่รู้”

 

“เอ๊า! ไหงมาลงที่อั๊วเล่า”

 

“ไม่รู้ล่ะ อั๊วจะไปล้างจานช้างชามหลังร้านนะ”

 

 

 

ไม่รอให้คนเป็นพ่อปฏิเสธ อูยองเดินดุ่มๆเข้าไปหลังร้าน ทำเอานิชคุณที่เพิ่งรับออเดอร์จากอีกโต๊ะมาถึงกับมองตามด้วยความงุนงง ชายหนุ่มเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

 

 

 

“เด็กที่ไม่ยอมรับหัวใจตัวเองก็เป็นแบบนี้แหละ อานิกชาคุณ ลื้อต้องเหนื่อยหน่อยนะ”

 

 

 

นิชคุณยิ้มกว้างพร้อมทั้งพยักหน้าเข้าใจ อันที่จริงพ่อของอูยองเปิดทางให้เขามานานแล้ว ก็เทียวไล้เทียวขื่ออยู่ตั้งสองปี แรกๆก็ได้หลบมีดหลบตะเกียบอยู่เป็นประจำ แต่หลังๆว่าที่พ่อตาก็เริ่มใจอ่อนในที่สุด จะเหลือแต่เพียงเด็กแก้มป่องที่ใจอ่อนแล้วแต่ยังปากแข็งอยู่นั่นแหละ

 

 

 

..นิชคุณคงต้องทำอะไรสักอย่าง

 

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

 

หงุดหงิด!

 

จางอูยองกำลังหงุดหงิดเป็นที่สุด เมื่อเช้ายังอารมณ์ดีอยู่แท้ๆที่ป๊าอุตส่าห์ปิดร้านหนึ่งวัน อูยองจะได้นอนเล่นสบายอยู่บ้านแบบชิลๆ แต่พอตกเย็นก็โดนป๊าใช้ให้มาซื้อของเข้าตู้เอาไว้ทำซุปพรุ่งนี้เพราะวัตถุดิบจำพวกหัวไชเท้า และผักบางอย่างดันหมด

 

หิมะก็ตกเต็มถนน แม้จะไม่รุนแรงราวกับพายุมันก็หนาว! แทนที่จะได้นอนอุตุอยู่ที่บ้าน ต้องมาเดินงกๆหาซื้อผักในวันที่ทั้งตลาดขายแต่ดอกกุหลาบและช็อคโกแลต! มองไปทางไหนก็หาไม่เจอว่าร้านไหนจะเอาผักสดมาวางขายเลย

 

ร่างเล็กเดินเอามือซุกเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค๊ท หายใจออกมาจนเป็นไอควันจางๆ ปลายจมูกเริ่มแดงหน่อยๆ ในเมื่อหาร้านไหนก็ไม่มีสักร้าน อูยองจึงตัดสินใจเดินเลี่ยงฝูงชนออกมาถนนด้านนอก แล้วก็คิดผิดจริงๆที่เดินออกมาทางนี้ มองซ้ายมองขวาก็มีแต่คู่รักจูงไม้จูงมือกันประหนึ่งว่าถ้าปล่อยมืออีกฝ่ายไปจะหลงทางกันเหมือนเดินกันคนละโลก

 

 

เห็นแล้วก็พาลนึกไปถึงใครบางคน..

 

 

ตลอดสองปีที่ผ่านมา

 

อูยองมาจ่ายตลาดทีไร ก็จะต้องมีนิชคุณตามมาด้วยทุกครั้ง มาคอยป่วน กวนประสาท แต่ก็ยังช่วยถือของให้

 

เวลาอูยองไปเดินเล่นพักผ่อนทีไร นิชคุณก็จะตามไปรังควานได้ทุกครั้ง

 

เวลาขายก๋วยเตี๋ยวช่วยป๊าที่ร้าน ก็จะมีนิชคุณไปนั่งทานมื้อเที่ยงทุกๆวัน

 

หรือแม้กระทั่งตอนนอน บางคืน นิชคุณก็ยังตามไปกวนประสาทกันถึงในฝัน

 

 

เป็นแบบนี้มาตลอดสองปี ชีวิตของจางอูยองจะมีนิชคุณคอยตามติดอยู่ตลอดเวลา และไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่รู้สึกว่า ถ้าวันไหนไม่เห็นนิชคุณ อูยองจะรู้สึกว่าวันนั้น ชีวิตเขาเหมือนขาดอะไรไป ที่ตั้งแง่ใส่ก็ไม่ได้ใช่ว่ารังเกียจ แต่หมอนั่นก็ทำเหมือนเล่นๆ ไม่มีอะไรชัดเจนสักอย่าง คอยกวนประสาทกันไปวันๆ มันก็ทำเอาจางอูยองอดคิดไม่ได้ว่านิชคุณอาจจะแค่นึกสนุกที่ได้แกล้งเขาไปวันๆเท่านั้น

 

 

 

“จะจีบกันทั้งที ก็น่าจะตั้งใจกว่านี้สิวะ” บ่นกับตัวเองเพียงคนเดียวด้วยความหงุดหงิดใจอีกแล้ว นิชคุณมีอิทธิพลต่อกันจริงๆ

 

 

 

สองเท้าเดินย่ำหิมะไปเรื่อยๆ ไหนๆก็ไม่ได้ซื้อของแล้ว อูยองขอเดินเล่นต่ออีกหน่อยค่อยกลับบ้านดีกว่า กลับไปก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่แล้ว ป๊าก็คงจะนอนดูทีวี หรือไม่ก็นอนแล้ว อากาศหนาวแบบนี้ คนแก่มักจะนอนแต่หัวค่ำกัน

 

เดินมาจนจะสุดทางแยกก็เป็นอันต้องหยุดนิ่ง ทุกๆคนที่อยู่แถวนี้ต่างก็มองไปข้างหน้าเป็นสายตาเดียว อูยองจึงเงยหน้าขึ้นมองบ้าง เป้นอันช็อคตาตั้งตามชาวบ้านเขาไปตามระเบียบ

 

รถกระบะหกล้อคันใหญ่ ประดับประดาด้วยดอกกุหลาบนับร้อยนักพันรอบๆคันรถ ค่อยๆแล่นมาจอดตรงสี่แยกใหญ่ใจกลางเมืองช้าๆ คู่รักทุกๆคู่ในที่นั้นต่างก็มองตาไม่กระพริบ รวมทั้งชายโสดอย่างจางอูยองด้วย!

 

กระบะทั้งสามด้านถูกเปิดออก ดอกกุหลาบมากมายบานกำลังดีอวดแก่สายตาผู้คน แล้วสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เปิดขึ้น มีผู้ชายสี่-ห้าคนค่อยๆยกเครื่องดนตรีบรรเลง เสียบสายตั้งสายเครื่องดนตรีกันจ้าละหวั่น และไม่กี่นาที เวทีเคลื่อนที่คันนี้ก็ถูกเซตเรียบร้อย อูยองมองไปข้างๆ ผู้คนเริ่มให้ความสนใจกันมากขึ้น ขยับเดินมาข้างหน้ากันมากขึ้นๆ และเขาก็เริ่มถูกเบียดจนมายืนอยู่หน้าเวทีในที่สุด

 

 

แล้วสิ่งที่จางอูยองไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!

 

 

 

“นั่นใช่นิชคุณ ลูกชายกำนันตำบลนี้หรือเปล่า”

 

 

 

เสียงหนึ่งดังขึ้นใกล้ๆกัน อูยองมองไปอย่างไม่เชื่อสายตา ไม่ใช่ก็ต้องใช่ล่ะวะ ผมสีทองนั่นก็มีอยู่คนเดียวที่กล้าทำ แม้วันนี้มันไม่ได้ถูกเซตมาเรียบแปร้ก็เถอะ และอูยองก็มาพาลหงุดหงิดตัวเองในใจ ทำไมเขาถึงรู้สึกไปได้นะ ว่าวันนี้นิชคุณหล่อเป็นบ้า!

 

ชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าหล่อเหลายืนอยู่บนเวทีดอกกุหลาบ สวมชุดสูทสีขาวราวกับเจ้าชายหิมะ บนอกมีดอกกุหลาบสีแดงสดหนึ่งดอกเสียบในกระเป๋าเสื้อ ด้านหลังก็มีนักดนตรีประจำที่รออยู่ และหนึ่งในนั้นก็คืออ๊คแทคยอน ด้านข้างเวทีที่เป็นตัวรถด้านหน้าก็มีคิมจุนซูคอยคอนโทรลอยู่ นี่วางแผนจะทำอะไรกันแน่!

 

อูยองเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่น่าจะเป็นตัวการ นิชคุณเองก็มองมาเช่นกัน ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากมาให้ จางอูยองหัวใจกระตุกวูบจนแทบจะเป็นลมล้มกองลงตรงนั้น

 

มือที่เคยอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค๊ทเลื่อนขึ้นมาจับแก้มตนเองบ้าง วางตรงคอเสื้อบ้าง เอามาลูบแขนบ้าง พูดง่ายๆคืออูยองไม่รู้จะเอามันไปวางไว้ตรงไหน ก็ทุกครั้งที่เจอกับนิชคุณ มือเขาต้องถือบังตออยู่นี่หว่า ใครจะไปนึกล่ะว่าจะมาเจอหมอนี่ในวันแบบนี้ แถมในสถานการณ์แปลกๆแบบนี้ด้วย

 

 

 

“สวัสดีคู่รักหนุ่มสาวในที่นี้ทุกคนครับ ผมชื่อนิชคุณ ทุกๆคนคงจะรู้จักกันดี”

 

 

อูยองเบ้ปากน้อยๆ รู้หรอกว่าโด่งดัง แต่ก็ยังจะอวดอีกนะ

 

 

“วันนี้เป็นวันพิเศษ เป็นวันที่หลายคนแสดงความรักให้คนที่เรารักเห็น เป็นวันที่หลายคนได้บอกรักทั้งคนรักของคุณ หรือแม้แต่กับครอบครัว ผมยินดีกับทุกคนด้วยครับ ความรัก อาศัยแค่ความเสียสละ ความเข้าใจ ความเอาใจใส่ และความอดทน เพียงเท่านั้นไม่ได้ มันต้องอาศัยความกล้าหาญและความจริงใจด้วย..”

 

 

 

อูยองยืนนิ่งรอว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร และพอสบตาเข้ากับแววตาคมกริบนั่น เขาก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังหน้าร้อนฉ่าจนแทบจะละลายหิมะแถวนี้ให้ละลาย

 

 

 

“วันนี้ ผมรวบรวมความกล้าได้แล้วครับ กล้าที่จะสารภาพรักกับคนคนหนึ่ง แม้ผลออกมา เขาจะด่า จะว่า จะเหวี่ยง จะฟาดผมด้วยบังตอ จะขว้างที่ลวกก๋วยเตี๋ยวมาใส่กบาล จะปาตะเกียบมาใส่ผมก็ตาม”

 

“อ..ไอ้บ้า..”

 

 

อูยองชักเริ่มยืนไม่ติดที่ เขาขยับกายยุกยิกอย่างร้อนรน แม่งที่นิชคุณพูดถึงทั้งหมด ชาวบ้านเขารู้กันทั้งตำบลแล้วว่าหมายถึงใคร ไอ้บ้าเอ้ย! คนอะไรหน้าหนาหน้าทนจริงๆ นิชคุณยืดอกพูดบนเวทีแบบไม่แคร์สายตาชาวบ้าน แต่คนที่หมอนั่นกล่าวถึงอย่างเขานี่แทบอยากจะมุดหิมะหนีแล้ว!

 

 

 

“ตลอดเวลาสองปีที่ผ่านมา ผมตั้งใจเข้าไปป่วนชีวิตเขาทุกวัน ผมชอบเวลาเขาเหวี่ยง ชอบเวลาเขาโมโห หรือแม้แต่ทำหน้างอน รวมทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่เขามีให้บรรดาลูกค้าทั้งหลาย ผมก็ชอบมอง ผมไม่เคยบอกความรู้สึกที่แท้จริงให้เขารู้สักครั้ง เขาคงจะคิดว่า ผมทำเล่นๆ แต่ไม่ใช่.. อูยอง

 

“..!!!!” สะดุ้งโหยง

 

“เงยหน้าขึ้นมาหน่อยสิ” นิชคุณพูดกับเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างล่างที่เอาแต่ก้มหน้างุดๆเข้ากับคอเสื้อ รู้หรอกว่าเขิน แก้มกลมๆที่ปิดเท่าไรก็ปิดไม่มิดมันแดงก่ำอวดสายตาคนมองไปถึงไหนต่อถึงไหนแล้ว

 

“อูยองขึ้นมายืนบนเวทีเลยดีกว่า” เป็นเสียงของแทคยอนที่ดังมาจากด้านหลังนิชคุณ

 

 

 

และแน่นอน คู่รักที่อยู่ด้านล่างต่างก็ให้ความร่วมมือ ช่วยกันผลักกันดันจนร่างของอูยองมายืนติดกับซุ้มกุหลาบข้างรถหกล้อที่ใช้เป็นเวทีชั่วคราวแล้ว

 

 

นิชคุณที่อยู่ในชุดสูทสีขาวย่อตัวลงมาดึงแขนอูยองขึ้นมา แม้จะเป็นไปด้วยความทุลักทุเลแต่ท้ายที่สุดอูยองก็ได้ขึ้นมายืนประจันหน้ากับนิชคุณบนเวทีจนได้

 

และเมื่อหันหลังกลับไปจางอูยองก็อยากจะวิ่งลงจากเวทีเดี๋ยวนี้เลย! มองจากมุมสูงเขาถึงได้รู้ว่ามีคนมามุงดูเกือบร้อยคนได้ ไอ้คนข้างๆก็เอาแต่ยืนยิ้มหน้าบานอยู่นั่นแหละ พอเขาทำท่าจะเดินลง นิชคุณก็คว้าเข้าที่ต้นแขนพร้อมทั้งรั้งให้ไปยืนใกล้ๆ เลื่อนมือลงมากุมมือของเขาที่กำลังสั่นและเย็นจัด

 

 

 

“เหมือนงานแต่งงานเลยนะครับ”

 

“ไม่ใช่ซะหน่อย!!” แว้ดใส่ตามนิสัย แล้วก็ต้องมาหน้าแดงก่ำเมื่อทุกคนต่างโห่แซว “จะพูดอะไรก็รีบพูดให้มันจบๆ ฉันจะกลับบ้าน!”

 

“ฉันรักนาย” 

 

“หา? พูดบ้าอะไรของนายวะ!”

 

“ก็นายให้ฉันรีบพูด ฉันก็เลยเข้าประเด็น ฉันรักนาย ฉันรักนายได้ยินไหมจางอูยอง”

 

“.....” มือทั้งสองข้างถูกรวบไปกุมเอาไว้โดยมือของนิชคุณ

 

“เป็นแฟนกันเถอะ ตามจีบมาตั้งนาน สองปีแล้วนะ ไม่ใจอ่อนหน่อยเหรอ”

 

“........”

 

“จะให้ทำอะไรก็ได้ จะใช้งานโขกสับ หรือจะให้ช่วยล้างจาน หั่นผัก ลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวก็ได้ ขอแค่อูยองมาเป็นแฟนกัน”

 

“........”

 

“แต่ถ้านายไม่ได้คิดแบบเดียวกัน นายรำคาญกันก็.. ฉันก็จะทำใจ ตัดใจ และต่อไปนี้ก็จะไม่โผล่หน้าไปให้นายเห็นอีก จะไม่ไปสร้างความรำคาญ...”

 

“พูดจบรึยัง?”

 

“อูยอง..”

 

“ให้ฉันพูดบ้างได้มั้ย”

 

“.....” เป็นนิชคุณที่นิ่งฟัง และไม่ใช่แค่นั้น ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็นิ่งฟังเหมือนกัน

 

“นายมันไอ้ตัวกวนประสาท ชอบแกล้ง ชอบลวนลาม ชอบไปก่อกวนที่ร้าน ทำเอาฉันปวดหัว หงุดหงิดตลอด”

 

“.......”

 

“ชอบแกล้งกัน ชอบทำตัวดีกับคนอื่นไปเรื่อย ตั้งอกตั้งใจทำทุกอย่างยกเว้นเรื่องของฉันที่ดูเหมือนนายจะทำเล่นๆมาตลอด มันน่ารำคาญ มันไม่ชัดเจน มันทำฉันหงุดหงิดใจ”

 

“...........”

 

“แต่ฉันกลับมาหงุดหงิดตัวเองยิ่งกว่า ที่ไม่ว่าจะทำตัวน่ารำคาญแค่ไหน ฉันกลับชอบ”

 

“อูยอง”

 

“เออ! ฉันชอบให้นายไปกวน ชอบให้นายไปแกล้ง แต่ขออะไรที่พอจะมายืนยันได้มั้ยล่ะนิชคุณ ยืนยันว่าที่นายพูดมาเมื่อกี้มันเป็นความจริงที่มาจากใจของนาย ไม่ใช่แค่แกล้งกันเหมือนทุกครั้ง”

 

“ฉันรักนาย นี่คือความจริง มาจากใจด้วย จะให้พิสูจน์อะไรก็ได้”

 

“ไม่ต้องแล้วล่ะ แค่นายบอกว่ารักกันก็พอแล้ว ที่ผ่านมานายไม่เคยพูดเลยนี่ รอตั้งนาน...

 

 

 

นิชคุณยิ้มจนหน้าบาน แม้ท้ายประโยคคนตัวเล็กกว่าจะพูดเบาๆแต่เขาก็ได้ยินมันเต็มสองหู นิชคุณดึงอูยองเข้ามากอด เขาเงยหน้าขึ้นบนท้องฟ้า หิมะสีขาว ค่อยร่วงหล่นลงมา เป็นหนึ่งในสักขีพยานครั้งนี้

 

 

 

“รอตั้งนานเลยเหรอ ฉันนี่แย่จังเลยเนอะ รู้แบบนี้น่าจะบอกไปตั้งนานแล้ว”

 

“นายมันกวนประสาท!”

 

“แต่นายก็ชอบใช่มั้ยล่ะ”

 

“เหอะ!”

 

 

ค้อนไปหนึ่งทีก่อนจะซุกหน้าลงบนอกกว้าง อูยองแอบยิ้มจนเต็มแก้ม ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองใครหน้าไหนทั้งนั้น นักดนตรีที่อยู่ข้างหลังเริ่มบรรเลงเพลงช้าๆ นิชคุณที่กอดกันอยู่ก็ค่อยๆโยกตัวไปตามจังหวะเพลงช้าๆ

 

 

 

อืม.. มันเหมือนงานแต่งงานอย่างที่นิชคุณว่าเอาไว้เลยเนอะ

 

 

ว่ามั้ย..?

 

 

 

 

 

 

 

END.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทส่งท้าย 

 

 

 

 

อูยองไม่นึกไม่ฝันว่าจะมีวันนี้

 

วันที่เขายอมเปิดใจรับผู้ชายที่เข้ามาก่อกวนชีวิตประจำวันของเขาเข้ามาในหัวใจ นิชคุณ ผู้ชายจอมกวน ร้ายกาจ ขี้แกล้ง ชอบมาทำให้ชีวิตของอูยองวุ่นวาย รวมทั้งเข้ามาทำให้หัวใจของอูยองปั่นป่วน แต่ตอนนี้ นิชคุณคนคนนั้น คือแฟนคนปัจจุบันของเขา

 

อูยองเป็นคนที่ชอบอะไรๆที่มันชัดเจน ไม่ชอบอะไรที่มันครึ่งๆกลางๆ หรือพวกความรู้สึกก้ำกึ่งเขาก็ไม่ชอบ เพราะแบบนี้ เขาจึงปฏิเสธหัวใจตนเองมาถึงสองปี แต่พอวันนี้ เมื่ออีกฝ่ายยืนยันมาให้เขาได้มั่นใจ จางอูยองก็กล้าที่จะเผยความรู้สึกตนเองเช่นกัน

 

เมื่อสถานะเปลี่ยนไปแล้ว นิชคุณจะยังเป็นเหมือนเดิมอยู่ไหมนะ จะยังกวนประสาทกันหรือเปล่า จะแกล้งกันอีกไหม จะคอยมาปั่นป่วนเหมือนที่ผ่านมาหรือไม่..?

 

 

 

“ชักเริ่มกังวลแล้วแฮะ” ร่างเล็กพึมพำเบาๆ พลางซุกตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนหนา อากาศหนาวๆแบบนี้ ไม่อยากจะขยับไปไหนเลยให้ตาย วันนี้หลังจากที่เฉลิมฉลองวันแห่งความรักพร้อมคู่รักหลายคู่กันกลางสี่แยกเสร็จ นิชคุณก็พาอูยองไปกินข้าวกันตามประสาคู่รักใหม่ แล้วก็มาส่งที่บ้าน

 

 

 

แกร๊ก! แกร๊ก!

 

เหมือนมีวัตถุก้อนเล็กๆลอยมากระทบหน้าต่างห้องนอน อูยองลุกออกจากเตียงอย่างอิดออกเพื่อเดินไปดู อากาศหนาวจนหิมะตกแบบนี้ เด็กน้อยบ้านไหนมันยังมีหน้ามาก่อกวนกันแบบนี้วะ พ่อแม่ไม่รู้จักสั่งจักสอนรึไง! รบกวนคนอื่นในบามวิกาลแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน อย่าให้เจอนะ พ่อจะ....

 

 

“นิชคุณ!!?!”

 

 

อูยองเผลอตะโกนออกมาเมื่อเปิดผ้าม่านขึ้นแล้วเห็นผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างล่าง นิชคุณยืนตัวสั่นท่ามกลางหิมะ หมอนั่นไม่ได้สวมสูทสีขาวเหมือนเมื่อตอนเย็นแล้ว แม้จะอยู่ในชุดที่รัดกุม แต่หิมะลงหนักกลางดึกแบบนี้ก็ทำเอาชายหนุ่มหน้าซีดปากสั่น อูยองเปิดหน้าต่างออกไป

 

 

 

“มาทำไม” พยายามพูดเสียงเบา เพราะกลัวป๊าและเพื่อนบ้านได้ยิน

 

“คิดถึง!”

 

“ไอ้บ้า มันหนาวนะ กลับบ้านไปนอนไป!”

 

“เปิดหน้าต่างออกอีกหน่อย จะปีนไปหา”

 

“ห้ะ?”

 

 

ตอนแรกก็งง แต่พออีกคนวิ่งไปยกบันไดลิงมาก็ถึงบางอ้อ

 

 

ไอ้บ้านี่กำลังจะปีนขึ้นห้องเขา!!!

 

 

 

“นายจะทำอะไร กลับไปเลยนะ”

 

 

นอกจากจะไม่ฟังคำห้ามกันแล้ว นิชคุณยังเร่งรีบปีนขึ้นบ้านเขาและมุดเข้าทางหน้าต่างมายืนอยู่ในห้องนอนเขาเสร็จสรรพ..

 

 

“หนาวจะแย่อยู่แล้ว อูยองมากอดหน่อย”

 

“อื้อออ! ปล่อยนะโว้ย กล้าดียังไงปีนเข้าห้องฉันหา!”

 

“ก็บอกว่าคิดถึงไง เลยแอบออกจากบ้านมา นี่ ใจคอจะไล่ฉันกลับทั้งๆที่หิมะตกหนักแบบนี้เหรอ”

 

“ทีมายังมาได้เลย”

 

“แต่ตอนนี้กลับไปไม่ได้แล้ว ขอนอนที่นี่เถอะ” พูดเองเออเอง เดินไปปิดหน้าต่าง ถอดเสื้อแขนยาว แล้วกระโดดขึ้นเตียงกันหน้าตาเฉย อูยองได้แต่ยืนมองตาปริบๆ

 

 

 

มาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้เอาอะไรมางัด นิชคุณก็คงจะไม่ยอมกลับบ้านอยู่ดี อูยองเดินไปปิดไฟในห้องแล้วเดินไปหาอีกคนที่นอนอยู่บนเตียงเขา ทันทีที่นั่งลง นิชคุณก็ตวัดผ้าห่มคลุมร่างเขาทั้งหมดแล้วลากลงไปนอนทับทันที..

 

 

โว้ยยยยยยยยยยยยย!!

 

 

อูยองทั้งดิ้น ทั้งถีบ ทั้งตี แต่อีกฝ่ายก้ไม่สะทกสะท้าน ดิ้นไปดิ้นมา นิชคุณก็นอนทับบนร่างเขาเสียแล้ว

 

 

 

“นี่ วันนี้วันดี มาทำอะไรกันเถอะ”

 

“อะไรวะ!”

 

“วันวาเลนไทน์ นอกจากสารภาพรัก พาแฟนไปเดท หาของกินอร่อยๆทาน พอตกกลางคืนเค้าก็ต้องมีกิจกรรมที่มันหวาบหวามทำกันไม่ใช่เหรอ”

 

“ไอ้บ้า! เพิ่งเป็นแฟนกันเองนะ!”

 

“ฉันจีบอูยองมาสองปีแล้วต่างหาก”

 

“ไม่เกี่ยวกันเว้ย! น..นี่! ห้ามถอดเสื้อผ้านะ!”

 

“อากาศหนาวๆแบบนี้ เสื้อผ้าไม่จำเป็นสำหรับเราหรอก”

 

“เห้ย! หยุดนะ จะทำอะไรอ่ะ มันหนาวนะเว้ย!”

 

“สุภาษิตไทยบอกไว้ว่า หนาวเนื้อ ห่มเนื้อจึงหายหนาว”

 

“แต่ฉันเป็นคนเกาหลี”

 

“ฉันไม่ถือ”

 

“นิชคุณ! ไอ้บ้า! อื้ออออ...”

 

 

 

 

 

 

 

 

FIN.

 

 

 

 

Talk :: *ปาถุงยางหลุยส์ใส่อิพระเอก* กรี้ดดดดดดดดดดดดดด 555+ ฟิคไม่ค่อยมีอะไรมากมายจริงๆ เสื่อมอีกต่างหาก เฮ้อออออ.. มันเร่งรีบ มันไม่มีเวลา แต่ก็อยากเขียน สุขสันต์วันแห่งความรักย้อนหลังค่ะทุกๆคน รักแฟน รักเพื่อน รักพ่อรักแม่ รักครูบาอาจารย์ด้วยนะคะ และอย่าลืมรักอูยองด้วยนะคะ น้องน่ารัก (อวยอีกแล้ว)

 

 

มาที่เกมส์กันเถอะ หึหึหึ ขออนุญาตเรื่องมากในกติกากันหน่อย มาที่เกมส์กันเลย!

 

ไม่มีอะไรมากค่ะ ตอบมา 2 ข้อเท่านั้น ก็มีสิทธิ์ลุ้นของรางวัล แต่เงื่อนไขเยอะหน่อยนะคะ

1] ทำไมคุณถึงเลือกโหวต คนคนนั้น มาเป็นพระเอก? เหตุผลใครโดนใจกรรมการก็มีสิทธิ์ลุ้นนะจ๊ะ 

[คือเมื่อวานเหมี่ยวเปิดโหวตใช่มั้ยคะ และใครที่โหวตใครมา ช่วยบอกเหตุผลมาด้วย ไม่จำเป็นต้องเป็นพระเอกที่ผลโหวตเยอะสุด ใครโหวตแทคมาก็ตอบได้ โหวตน้องชานก็มีสิทธิ์ลุ้นเช่นกันค่ะ และอย่าเกทับเรื่องคู่นะคะ ไม่ชอบ เราเขียนหลายคู่ บล็อกเหมี่ยวฟรีทุกอย่างค่ะ]

 

2] คอมเมนท์ฟิควันวาเลนไทน์ค่ะ จะสั้นหรือยาวก็ได้ แต่ใครคอมเมนท์โดนใจกรรมการก็มีสิทธิ์ลุ้นของรางวัล 

[อันนี้ไม่ได้เป็นการบังคับให้เมนท์ แต่อยากให้ร่วมสนุกกันมากกว่า อยากแจกด้วย ก้ากกก]

 

 

เงื่อนไขของคนที่จะเล่นเกมส์ (คนอื่นๆก็สามารถเมนท์ตามปกติได้ค่ะ)

1] ต้องสามารถไปรับของรางวัลที่อิมแพคอารีน่าฯในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ นี้เท่านั้น ไม่ส่งไปรษณีย์นะคะ

2] ต้องตอบมาให้ครบสองข้อ ใครโดนใจจะได้รางวัลใหญ่ และมีรางวัลรองชนะเลิศสองอันด้วยค่ะ

3] ต้องร่วมเล่นเกมส์ภายในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เวลา 22:00 เท่านั้น เกินนี้จะไม่นับค่ะ

4] ไม่ได้โหวตวันนั้นก็เล่นได้ค่ะ แต่.. ต้องบอกว่าเลือกพระเอคนไหนในดวงใจและทำไม?

5] กลับไปอ่าน 1-4 อีกครั้ง

หมดละจ้า ไม่มีอะไรมากมายเลย ส่วนผู้ที่จะได้รับรางวัล เหมี่ยวจะแจ้งทางทวิตเตอร์ของเหมี่ยวเท่านั้น จะให้เบอร์โทรติดต่อเพื่อรับของรางวัลนะคะ

 

วิธีการเล่มเกมส์ 

ในกล่องคอมเมนท์ด้านล่าง คนที่จะเล่นเกมส์ จะต้อง

1] กรอกชื่อเล่น + ยูสเซอร์ทวิตเตอร์(มีจะดีมาก) ถ้าไม่มียูสเซอร์ทวิตเตอร์ให้ทิ้งเมล์ไว้ค่ะ

2] ตอบคำถามข้อ 1 และ 2

3] เป็นคำเตือนค่ะ ให้พิมพ์ใส่โน๊ตแพดก่อนค่อยก็อปปี้มาวาง ป้องกันการเมนท์ไม่ติด หรือเน็ตหลุดกลางอากาศ และหาดมันยาวเกินก็แบ่งเป้นสองอันได้ค่ะ

 

 

เอาล่ะ มายลของรางวัลกันเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

มันคือโปสเตอร์และสติกเกอร์ที่มากับเซ็ต MARELY [2PM Fan Art Book by Chinese Hottest] คนจีนเขาทำขายในประเทศเขา มีน้อยที่จะปล่อยออก แต่เหมี่ยวโชคดีที่มีน้องของพี่สาวเรียนอยู่ที่นั่นเลยซื้อไว้ให้ได้ ใน MARELY มีอะไรเยอะแยะมากมาย เหมี่ยวเลยจะเอาโปสเตอร์มาแจก และการ์ดสติกเกอร์การ์ตูนอีกสองอัน ย้ำว่าเหมี่ยวไม่ได้เป็นคนวาด ไม่ได้เป็นคนทำ แต่เหมี่ยวเป็นคนซื้อมา อยากแชร์ แต่เราไม่แชร์ฟรี เราให้เล่นเกมส์ (ก็เหมือนกับเราซื้อของให้พี่ๆน้องๆนั่นแหละค่ะ ไม่อยากให้คิดมากกัน พอดีเป็นคนชอบเอาอะไรให้คนอื่น พี่ๆน้องๆที่สนิทจะได้พวกการ์ดหรือโปสเตอร์อูยอง บ่อยมาก ฮ่าๆๆ)

 

ขอบคุณทุกๆคนค่ะ จะเล่นเกมส์ หรือไม่เล่นก็ได้ เราไม่บังคับนะฮะ ขอบคุณคร้าบบบบบบ

 

 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

คือแบบบอกมานโอกมากเลยนะ น้องแก้มคนนี้
ปากเทอจัดมาก แต่ก้ซึนมากเช่นกาน
หืมมมชอบหรอกนะที่เค้ามาหาทุกวาน คิดถึงอ่ะเดะพี่เค้าไม่อยุ่อะ
น่ารักมากอิคนพี่ก้กวนประสาดได้อีก
ฮ่าๆๆยิ่งลูกคู่อีกสองนะ แหมมานเข้าขากานเหลือเกินนน

ฮ่าๆๆๆลุกชายร้ายเตียวกะลูกชายกำนันวู้ยยย
เข้ากานดีจริงๆๆ เคมมีมานสปารคมากเลยนะ
แล้วอีตอนจบเนี่ยยยย เกี่ยวมั้ยจะลุกกำนัน
แหมพอเค้าตกลงปัป คิดจาฉลองเลยนะ
แต่แหม ขอปา ถย หลุยไปอีกคน หึหึ
ไวไฟมาก อิอิ
อ่านแล้วยิ้มไม่หุบเลยคะน่ารักได้อีก เปนวาเลนไทน์ที่อิน้องคงจาเสีย...ไปด้วยละนะ หึหึ

#16 By zabie (124.121.47.36) on 2012-02-24 12:03


มาตอบไม่ทันค่ะ งั้นพี่เม้นท์ฟิคอย่างเดียวเน้อออออ

ลูกชายกำนันตำบลไหนเนี่ย ทำไมมันถึงได้หื่นนนนนน

อดเปรี้ยวไว้กินหวานมานานสองปีแล้วสิเนอะ ไม่จีบจิงจังซะตั้งแต่แรก - -;

ดีแค่ไหนแล้วที่เด็กมันเล่นด้วย แล้วก็นะ กลางตลาดเลย ตลาดไหนหว่า

ตามไปดูทันมั้ย ช่างจัดฉากได้นะนิชคุณ

พอพ่อตาเค้าไฟเขียวเนี่ย แกปีนหาลูกชายเค้าเลยเรอะ - -;

คบเป็นแฟนวันเดียว มันกินลูกชายเค้าแทนก๋วยเตี๋ยวซะแล้ว ^^"

กรี๊ดดดดด พระเอกได้ "ถุงยางหลุยส์ฯ" จากน้องเหมี่ยวมั้ยคะ

แต่ปาไปจากไทยแลนท์ ป่านนี้ไม่ทันแล้ว เค้ากินกันไปถึงไหนแล้วนั่น

ฟิคอะไรไม่รุ น่ารัก ^^

#15 By ekada (180.183.102.83) on 2012-02-16 23:41

จะไวไฟอะไรปานนั้น

เพิ่งเป็นแฟนกันเอง

อิอิ

#14 By cat (192.168.1.117, 180.183.208.61) on 2012-02-16 19:12

แอร่กกกกกกกกกกก

จางอูยอง น้องแก้มป่องคนงาม
กับพี่นิชคุณลูกพ่อกำนัน

โฮร่วววววววววววว

เป็นฟิคมหาฟินมากมากกกก
ตามจีบมาตั้งนานสองนานเน้ะ
พี่คุณน่าจะพูดยืนยันกะน้องไปตั้งนานแล้ะ
จะได้รีบสอยน้องไปครอง
มัวรอช้าอยู่นี่แหละ น้องเลยเกาะคานอยู่นั่น
ส่วนอีน้องก็ไม่หยอกนะ แรงใช่เล่น
ตอนท้ายนี่แบบ จางอูย๊องงงงงงงงง
เทอรักษาภาพพจน์กุลสตรีหน่อยค่าาาา
แต่ฉากสุดท้ายนี่พี่คุณเด็ดจริง
หนาวเนื้อห่มเนื้อ ป๊าดดดดดดดด
เอากะคุณเค้าเสะ!

วี้ดวิ้วแบบแว้นๆฮะเรื่องนี้
ให้อารมณ์แบบภูธรนิดๆนะเนี่ย
แม้จะมาช้าหน่อยก็ไม่ผิดหวังเลยจริงๆ
แฮปปี้วาเลนไทน์ย้อนหลังด้วยนะฮะะ

ตอนแรกเลือกพี่แทคไปเพราะชอบ
จิ้นคู่แทคอูเป็นพิเศษหน่อย
ชอบที่พี่แทคดูแบบเท่ๆ ฮาๆ
อยู่กะน้องแล้วน่ารักน่าหยิก
แถมน้องก็ติดพี่แทคด้วยเถอะ
แต่ไม่ได้พี่แทค เป็นพี่คุณโหมดนี้ก็ฟินจ๊าดดด!

ขอบคุณสำหรับฟิควาเลนไทน์หวานๆฮาๆ
แบบนี้สไตล์พี่เหมี่ยวเลย 5555
ร่วมเล่นเกมเบาๆฮะ ชื่อ เตย :@ QsiarDOMO

#13 By Qsiar (119.46.191.18) on 2012-02-16 16:50

1] ทำไมคุณถึงเลือกโหวต คนคนนั้น มาเป็นพระเอก?

ที่เลือก "นิชคุณ" เพราะนิชคุณ เป็นคนไทย คนบ้านเดียวกับเรา(เกี่ยว?) หล่อ เรียบร้อย สุภาพ เป็นคนดี ขี้แกล้งบ้าง ดุบ้างบางครั้ง เป็นเพื่อนก็ได้ เป็นพี่ก็ได้ เป็นพ่อก็ได้(เอ้ย)เป็นคุณปู่ก็น่ารักไม่หยอก สรุปว่า เป็นอะไรก็ได้.. ให้กับจางอูยอง (ที่อิจฉามาก ก็คือพี่คุณ เป็นคนที่จางอูยองอยากให้ดูหุ่นอันเซ็กซี่เป็นคนแรกนี่แหละ >//< )

ส่วนจางอูยอง เราก็รู้อยู่แล้วว่า น้องแก้มยุ้ย ปากแดง น่ารัก แต่อยากจะมีกล้าม น้องน่ารัก น่ารักขึ้นทุกวัน และที่สำคัญน้องน่ารักมานานน่านนนนน น้านนนานนนน ฮ่าๆๆ

แต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น เราคือเมน "คุณกับด้ง"ค่ะ เราชอบสองคนนี้ เวลาอยู่ด้วยกัน จะเพราะเป็นแฟนเซอร์วิสหรืออะไรก็แล้วแต่ มันทำให้เรายิ้มได้ สงสัยว่าคุณด้งมันคงจะอยู่ในสายเลือดเราไปซะแล้วหล่ะ..


2] คอมเมนท์ฟิควันวาเลนไทน์ค่ะ จะสั้นหรือยาวก็ได้

เรื่องนี้ เป็นแนวลูกทุ่ง นิชคุณผมเรียบแปล้ จางอูยองถืออีโต้ ส่งสายตาอาฆาต อ่านไปยิ้มไปค่ะ เข้ากันสุดๆ แต่ว่ารักแล้วก็แค่พูดออกมา ..น้องก็แค่รอให้อีกคนพูดออกมา แค่พูดออกมาให้รู้กัน น้องก็พร้อมจะยอม(...) ใจอ่อน เพราะใจน้องน่ะ บอกว่าใช่(คุณ)มาตั้งนานแล้ว คิคิ สุดท้ายของเรื่อง ไรเตอร์ก็เลยทำให้เห็นซะเลยว่า .. บอกแล้วจะได้อะไร... (รู้งี้น่าจะบอกตั้งนานแล้ว แอบเข้าข้างนชค.)question


สุดท้าย ขอบคุณไรเตอร์ที่เขียนนิยายน่ารักๆ มาให้อ่าน หาเกมส์มาให้เล่น หาของรางวัลที่เราแอบอยากได้ cryมาแจกแฟนๆ ขอให้เหมี่ยวมีความสุขกับการเรียน การงาน และความรักค่ะ ..ขอบคุณค่ะ big smile

name:ยิม user:KuYim

#12 By shadow (125.27.74.13) on 2012-02-16 11:24

ตอนแรกก้ก่ะจะเล่นนะคะ พี่เหมี่ยว
แต่ แต่ แต่ เกมส์ มันยากอ่ะ !!!
ประเด้นไม่ใช่อะไร มันคิดไม่ออก ว่าทำไม ถึงโหวต อิเเทคไป
ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆๆ ๆ ๆๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

ชอบอ่ะ !!!
ชอบมากกกกกกกก ชอบplot นี้มากกกกก
จาง อูยองงง
น่ารัก น่าฟัด มากกกก

นี้ อยากจะบอก นิชคุณ ว่า เก่งมากกกกกกกกกกก
ที่อดทนมาได้ ตั้งสองปี อ่ะ !!!
เป็นเเพรวนะ ดักฉุด เเม่งตั้งเเต่ สองวันเเรกละ
ถ้าเจอน่ารักๆอย่างนั้นอ่ะนะ กร๊าก ก ก ก ก ก
พี่คุณ ไม่อยากจะว่า เเต่ ก้นะ พี่ค่ะ ! พี่เเว๊นนมากกก
แว๊นน จนอยากจะจับจาง อูยอง ทาอุทัย ใส่กางเกงเจเจ หนีบเเตะคิตตี้ปลอม ซ้อนท้าย ฟีโน่ พี่คุณมากกกกก

โอยยย อาป๊าาา อาป๊าา โคดดด อ่ะ โคด จะเปิดทางง
ทั้งเรื่องนี้ ชอบป๊าที่สุดเลยนะ !! ฮ่าๆ ๆๆ
เป็นพ่อตา ที่เริสมากกกก
เลิฟมากก

โอย โอย โอยยย ฉากนั้นอ่ะ !!
อะไรอ่ะะะะ หวานนนนน มันหวานนน นะ !!!!!!!
อิจฉาอ่ะ !!!!

ก้ไม่ได้อะไร เห็นใจ คนไม่มีคู่อย่างหนูบ้างงงงงงงงง
ตอนนี้เริ่มคิดละ หรือว่า จะกลับบ้าน ไปบอก อาป๊ามั้ง
อาป๊า เปิดร้านก๋วยเตี๋ยวเหอะ หนูอยากให้มีเเว๊นอย่างพี่คุณมาจีบบ้าง
กร๊า ก กก กก ก ก ก ก ก ก ก ก

เลิฟเรื่องนี้มากอ่ะ พี่เหมี่ยววววววววว

#11 By praew (125.25.12.73) on 2012-02-16 02:34

1] ทำไมคุณถึงเลือกโหวต คนคนนั้น มาเป็นพระเอก? เหตุผลใครโดนใจกรรมการก็มีสิทธิ์ลุ้นนะจ๊ะ 

อย่างที่เคยเลือกโหวตไป เราอยากให้เป็นของขวัญของ นายชานซอง และที่สำคัญยิ่งกว่า เราปลื้ม " I'm your man "  มั๊ก มากกกก เลย

 

2] คอมเมนท์ฟิควันวาเลนไทน์ค่ะ จะสั้นหรือยาวก็ได้ แต่ใครคอมเมนท์โดนใจกรรมการก็มีสิทธิ์ลุ้นของรางวัล 
" ฟิคตอนนี้ให้ความรู้สึกเหมือน ตอนกินช็อคโกแลตเลยอ่ะ ตอนแรกๆก็รู้สึกขมนิดๆแต่กินไปเรื่อยๆ มันหวานซ๊าาาาาาา "

Twitter : JkLvAugAug พี่เจิม อยากร่วมเลยเกมส์คะ(ไม่ไพ้หวังรางวัลเลย จิงจี๊งงง)

#10 By Shin HyoHwa (27.55.1.25) on 2012-02-16 00:50

จางอูยองงงงงงงงงงง นู๋น่ารักมากคะ นี่แต่งมาจากนิสัยจริงๆใช่มั้ยคะ อิพี่ก็ขี้แกล้ง แกล้งไปแกล้งมาจนอิน้องใจอ่อน 5555555555555555 มันน่ารักมาก มันฮามาก มันจิ้นตามแล้วเขินมากกกกกก ส่วนตัวเราชอบฟิคแบบนี้นะ มันไม่ต้องคิดมาก อ่านแล้วสนุกด้วย ตอนที่เอารถใส่ดอกกุหลาบมา แล้วพี่คุณขึ้นไปบนเวที คิดว่าจะร้องเพลง\"เป็นโสดทำไม\"ซะอีก

\"อากาศหนาวๆแบบนี้ เสื้อผ้าไม่จำเป็นสำหรับเราหรอก”
เอ่อ!! คติประเทศไหนของแกห่ะนิชคุณ อากาศหนาว เค้าห้ามใส่เสื้อผ้าหรอ --* อยากเป้นโต๊ะ ตู้เตียงหรืออะไรก็ได้ในห้องนั้น จะอัดวีดีโอเอาได้ดู5555555 ถ้าพี่คุณมาปีนหน้าต่างห้องเรานะ จะมัดมือมัดเท้าไม่ให้ออกไปไหนเลย 555555555555555555

ปล.ฟิคน่ารักมากคะ

ขอบคุณมากนะคะ :)

#9 By seennie (115.87.194.26) on 2012-02-15 23:55

ชื่อ: แง๋ ยูสทวีต: @NgaeNgae

1. ที่เลือกพี่คุณมาเป็นพระเอกเรื่องนี้เพราะ อยากเห็นพี่คุณเสี่ยว!!!!!! 555 อยากเห็นพี่คุณในมาดอื่นๆนอกจากพระเอกผู้เพรียบพร้อมทุกอย่างยังกับชายกลาง(บทวนิพกเลยดีมั๊ย?) หุๆ และที่สำคัญที่เลือกพี่คุณก็เพราะสนองนีดส์ตัวเองทั้งนั้น >_<

2. ฟิคนี้มันเสื่อมจริงๆ 55555 มันฮา โอ๊ว...อย่างกับดูลูกสาวกำนันเวอร์ชั่นเกาหลี แหม๋!!!อ่านไปก็แอบอยากให้ด้งส่งปังตอไปเฉาะหัวกบาลพี่คุณซักที แซวซะเขิลเลย อ่อ อย่าลิมส่งปังต่อให้แทคด้วยน่ะ ไปเหลาฟันให้หุบ!!! อุ๊บส์.(ล้อเล่นๆ พี่แทค:เด๋วฟันเจาะหัวเลย) ฟิควาเลนไทน์นี้ ดูจะฮามากกว่าหวานซะและ แถมมีอิ๊อ๊ะตอนท้ายให้จิ้นต่อเองเล่นๆ คึๆ ชอบบบ >/////< ปล.ฉากบอกรักนั้นสั้น ง่าย กระชับใจความมากกกกก ทำเอาใจกระตุก

#8 By ngae (171.7.178.163) on 2012-02-15 23:53

ช่างเป็นฟิคต้อนรับวาเลนไทน์ที่ถูกใจซะจริงๆ

อิพี่กวนน้องได้ฮามาก น่ารักน่าหยิก อ่านแล้วยิ้มตามตลอด

#7 By khundong (124.122.251.52) on 2012-02-15 23:44

https://twitter.com/#!/Where_woo

เมื่อกี้ลืมปะยูส อิอิ

#6 By poopee-where on 2012-02-15 21:47

ในใจนะ เลือกจุนโฮไว้ แต่วันนั้นไม่ได้โหวตค่ะ
ที่เลือกจุนโฮเพราะว่า คู่นี้มันมีความใกล้เคียงกันมาก เอาง่ายๆ เคมีมันตรงกัน
เวลาจับเข้าคู่แล้วมันใช่อ่ะ มีนดูมีความสนิทสนมกันมาก
จุนโอก็ออกแนวกวนๆเหวี่ยงๆ ด้งก็ออกแนวน่ารักขี้อ้อน ตามใจ
มันคงไปด้วยกันได้ดี(พิลึก) สุดท้ายเพราะโฮดูโรแมนติดและมีความจริงใจมากกว่าคนอื่น สามารถปกป้องคนคนหนึ่งที่ตัวเองรักได้จริงๆ

ส่วนคอมเม้น...อิด้งแร๊งมากลูก
หนูจะเสน่ห์แรงไปถึงไหน แล้วดูที่พี่คุรสั่งแต่ล่ะอย่าง
อย่าว่าแต่พี่อยากกินเลย หนูก็อยาก เอิ๊กกกก
แต่ว่าอย่างที่อูยองคิด(ในเรื่อง) มันก็จริงๆนะ
คนคนหนึ่ง เหมือนทำให้เรารำคาญ หงุดหงิดใจอยู่ตลอดเวลา
แต่พอเอาเข้าจริงๆก็กลับขาดไม่ได้

สุดท้าย....ค้างคามาก เป็นแฟนกันได้วันเดียวแกจะซั่มกันแล้วเรอะ
เอาเลย เอาเลย! มามี๊เอาใจช่วย
ในอนาคต อิด้งคงนั่งเป็นอาซิ่มตัวกลมๆ กระพือพัด แล้วเก็บเงินอย่างเดียว
ส่วนพี่คุณคงทั้งลวกเส้น หั่นผัก เสริฟก๋วยเตี๋ยวเสริฟน้ำ 555 (กลัวเมียด้ง)

#5 By poopee-where on 2012-02-15 21:45


ชื่อ : กี้ ยูสทวิต : @Lady_Kiekie

1] ทำไมคุณถึงเลือกโหวต คนคนนั้น มาเป็นพระเอก?
- เราเลือก "นิชคุณ" ไว้ตั้งแต่เมื่อวานนี้่ เหตุผลก็ไม่มีอะไรมากค่ะ พอเหมี่ยวเอาเพลง "เป็นโสดทำไม" เป็นเพลงธีม ก็พี่ก็ไปฟัง จากนั้น หน้าของคุณนี่ตอนช่วงออกซิงเกิ้ล Without you ก็ลอยมา ฮ่าๆๆ

น้องคุณช่วงออกเพลงนั้น ลุคน้องดู "แว๊นซ์" ผมทองปาดข้างใส่เจลแบบไม่มีกระดิกหลุดมาซักเส้น เหมาะกับลุคพระเอกบ้านนอกดีอ่ะค่ะ

เหตุผลอีกอย่างที่สำคัญ คือ คุณและน้องด้ง เป็นคู่รักในฟิคที่เคมีเข้ากันได้ดีมาก! มากจนน่าสะพรึงฮ่าๆๆๆ



2] คอมเมนท์ฟิควันวาเลนไทน์

จางอูยองในเรื่อง มีลักษณะใกล้เคียงกะ จางอูยองในชีวิตจริงอยู่ไม่น้อยเลยค่ะ แสบสัน ก๋ากั่น ฮ่าๆๆ เราเลยจินตนาการตามท้องเรื่องได้โดยไม่ยากเลย แต่ละฉากพออ่าน หน้าอูยองตอนนี้ตอนนั้น ตอนที่ทำตัวน่ารักๆก็จะลอยมา

ส่วนพระเอก อันนี้ กรุ่มกริ่ม ตามสไตส์นิชคุณ เขาแหละ จิ้นตามไม่ยากเหมือนกันค่ะ เหมือนจะเป็นเรื่องแรกหรือเปล่า ที่นิชคุณ ลุคจะดูไม่หล่อเหมือนเทพบุตรลงมาจุติ แบบหล่อทุุกกระเบียดนิ้ว เรารู้สึกว่า ฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลย ที่นิชคุณมีรูปลักษณ์ที่ดูต่างออกไปจาก ฟิคเรื่องอื่นๆที่เคยอ่าน เรื่องนี้จะออกแนว หล่อแบบเสล่อๆ อะไรแบบนี้ ชอบค่ะชอบ เราอยากเห็นน้องนิชคุณ ขี้เหร่บ้าง

ส่วนเนื้อเรื่องโดยรวม อ่านแล้ว น่ารักดีค่ะ มันออกเป็นฟิคแนวๆลูกครึ่ง จะเกาหลีก็ไม่เกาหลี จะไทยก็ไม่ไทย แต่มันก็ผสมผสานกันอย่างดีนะคะ

ฉากที่เราชอบที่สุดคือ ฉากที่ นิชคุณกับอูยอง ยืนอยู่บนเวที แล้วสารภาพรักกัน บอกตรงๆว่าอ่านแล้วมันรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าแผ่ซ่านทั่วร่างกาย (เขินเหมือนตัวเองโดนบอกรักเอง) เป็นบทโต้ตอบกันที่หวานแต่ไม่เลี่ยน โดยเฉพาะตอนที่ อูยองบอกความในใจให้นิชคุณได้รู้เรื่องที่ชอบโดนแกล้ง น้องไม่มั่นใจ อันนี้ชอบมากค่ะ มันทำให้รู้สึกได้ว่า น้องไม่มั่นใจอะไรเลยจริงๆ อ่านแล้วน้อยเนื้อต่ำใจแทน

ส่วนบทส่งท้าย เป็นเราจะแต่งให้นิชคุณยืนแข็งหน้าบ้านตายค่ะ ข้อหาลวนลาม และ พรากซิง ลูกเราฮ่าๆๆๆ


สรุปแล้ว เราให้คะแนน 9/10 นะ (หักคะแนนที่ลงช้ากว่าวาเลนไทน์ไป 1 วัน ฮ่าๆ)




#4 By Kiekie (203.152.31.118) on 2012-02-15 17:12

โอ้ววว.. เสียดายจัง พี่ไม่เข้าข่ายจะเล่นเกมด้วยอ่ะ :P
อิอิ แต่ไม่เป็นไรจ้า ได้อ่านฟิควาเลนไทน์หนู ก็สนุกพอแล้ว
แอบอ่านตอนอยู่ในแล็บ ก็อยากจะขำออกมาดังๆ ตรงที่

“ว๊า.. งั้นเอาเกาเหลาหัวใจน้องแก้มป่อง”

แล้วยังจะตรงนี้อีก

“งั้นเอาลูกเจ้าของร้านต้มแซ่บ”

“จางอูยองรสต้มยำกุ้ง”

โอ้ยยยยย... มันน่ารักกกกก!!! กวนมากกกกกกกกกกก
แต่น่ารักอ่ะ ใครจะไปใจแข็งไหวเนอะ?
มุขเสี่ยวๆ นี่จริงๆ ได้ใจสาวนักแล ทำให้เค้ายิ้มได้ อิอิ
ใจหนุ่มน้อยก็คงไม่ต่างกัน >///////<

ดีใจที่น้องเหมี่ยวเลือกน้องคุณเป็นพระเอกนะจ๊ะ
ส่วนตัวพี่ชอบเคมีของสองคนนี้ คือน้องคุณน่ะ ดูจะดุก็จริง
แต่ก็ดูจะห่วงใยน้อง ดูแลน้องที่สุด ในความคิดพี่นะ :)
คือดูจริงๆ แล้ว ก็เป็นคนกวนๆ เกรียนๆ อยู่เหมือนกัน
เวลาอยู่กับแทคนี่ก็เข้าขากันดีมาก ฮาทั้งคู่ แต่เวลาอยู่กับน้อง
มันดูเอ็นดู๊ เอ็นดูน้องอ่ะไม่รู้ทำไม กับชานก็ไม่ค่อยนะ
อาจจะเพราะว่าชานตัวใหญ่ เลยไม่ค่อยต้องดูแลมาก :P
ด้งก็เหมือนจะรู้ว่าพี่คุณพึ่งพาได้ แล้วเป็นผู้ใหญ่
ก็เลยชอบคุยด้วย แล้วก็ให้ความเคารพ เชื่อฟัง
แล้วอีกอย่างก็ดูเค้าจะคล้ายๆ กันนะ คือ เจ้าระเบียบและขี้บ่น
ฮ่าๆๆๆ รู้สึกว่าถ้าด้งอ้อนน้องคุณ อะไรที่ทำได้ น้องคุณก็น่าจะทำให้
เพราะมีความเป็นพี่ในตัวสูง พี่เลยรู้สึกว่าดูแลน้องได้
แล้วพี่ก็ชอบคิดถึงภาพด้งอ้อนด้วยแหล่ะ พี่ว่ามันน่ารักดี
แล้วคิดว่า ถ้าด้งอ้อนเมื่อไหร่ น้องคุณนี่แหล่ะจะเป็นคนที่ตามใจน้องที่สุด นี่แหล่ะเหตผลที่พี่โหวตน้องคุณ ^^ ขอบคุณที่แต่งฟิคน่ารักๆ ของคุณด้งมาฝากกันนะจ๊ะ

#3 By love-khunyoung (76.182.13.5) on 2012-02-15 08:47

name:หลิว user: @haliew99

1] ทำไมคุณถึงเลือกโหวต คนคนนั้น มาเป็นพระเอก?
หลิวอ่าสาวกคุณด้งแต่หลิวก็อ่านทุกคู่ ฟินทุกคู่นะค๊ะ แต่วาเลนไทน์หลิวลังเลระหว่างพี่คุณ กะพี่แทค แต่ถ้าเลือกพี่แทค หลิวคาดว่าวาเลนไทน์ ฟิคท่าจะดูท่าจะโหดออกแนวดิบและติดเรทมากกว่าพี่คุณ นิดหน่อยหลิวเลยตัดสินใจเลือกพี่คุณ เพราะพี่คุณบุคลิกพี่คุณดูเจ้าเล่ห์ มีสเน่ห์ ขี้เล่น นักวางแผนครบสูตร เพราะทุกสิ่งอย่าง ต้องดูแลทะนุถนอมน้องยองของหลิวได้ดีหลิวเลย เลือก "คุณด้งค่ะ" :)

2] คอมเมนท์ฟิควันวาเลนไทน์ค่ะ จะสั้นหรือยาวก็ได้

อ่านมาเริ่มเรื่อง พี่เหมี่ยวให้เปิดเพลง ตามหลิวเริ่มอินแนวเขยบ้านนอก คิดว่า ด้งขายก๋วยเตี๋ยว ท่ามกลางแสงแดด แต่พอพี่คุณ กะพรรคพวกมา ทำให้หลิวคิดถึง นักเลงหน้าม่อนิดๆมาหยอดคำหวาน ลวนลามอูด้ง อ่านไปเรื่อยๆ อั๊ยยะ ป๊า เปิดทางทีนี้เข้าตาเสี่ยจอมวางแผนเลย แต่แอบซึ้งอ่าตอนที่เวทีดอกกุหลาบ หิมะตก สารภาพรัก นึกถึงแก้มอังๆของด้งที่อายเลยค่ะ และคิดถึงหน้าพี่คุณกุ้มกริ่ม แต่สุดท้ายกลับมา บ้านเราอีกครั้ง มีปีนขึ้นบ้านด้วย อ๊ากอยากให้พี่เหมี่ยวแต่งต่อ ๕๕ สนุกมากค่ะพี่เหมี่ยว หลิวชอบมากเลยค่ะ :)

#2 By Haliew on 2012-02-15 02:43

สุดท้ายลูกกำนันก็กินอูด้งจนได้
อดเลย5555
เป็นกำลังใจให้ไรต์เตอร์ค่ะ^^

#1 By Natcha (115.31.175.246) on 2012-02-15 01:44