.
 
.
 
.
 
 

เปิดจอง SWEETHEART รอบรีปริ้นท์ >> CLICK!! <<

 

 

 

Title :: ดวงใจ จอมราชันย์

Status :: Long Fiction.. HBD for Wooyoung [2011.04.30]

Author :: kumameaw

Beta-Reader :: Shin-Dragon

Fandom :: 2PM

Paring :: Nichkhun x Jang Wooyoung

Gente :: Dark Romance

Rate :: PG – 13

Theme song :: หากรู้สักนิด - โย่ง อาร์มแชร์

 

 

 

Note :: ถึงไม่มีใครอ่าน เราก็จะหน้าด้านอัพ ก้ากกก *โบกพู่เชียร์ท่านอ๋องน้อย*

 

 

 

 

ดวงใจ จอมราชันย์ 

ภาคปฐมบท  

ตอน  องค์ประกันแห่งธารดารา  ๘ 

 

 

 

 

 

สองนางกำนัลคนสนิทขององค์ประกันแห่งธารดารากำลังนั่งคุกเข่าทำหน้าราวกับจะร้องไห้อยู่มะรอมมะร่อ ในใจของนางทั้งสองนั้นช่างร้อนรุ่มเพราะไม่ว่าจะพูดเช่นไรเจ้านายตัวน้อยก็ไม่ฟังกันเลย

 

อ๋องน้อยอูยองนั่งทับส้นอยู่ยนพื้นที่ยกสูงขึ้นในห้องนั่งเล่นของเรือนรับรอง สองแขนประสานกอดไว้ยังอก ใบหน้ากลมขาวเนียนสะบัดเชิดออกไปมองด้านนอกหน้าต่าง ไม่สนใจนางกำนัลทั้งสองคนเลยแม้แต่น้อย จางอูยองกำลังแง่งอน งอนจากเหตุการณ์เมื่อคืนที่ไม่มีผู้ใดช่วยเขาจากเงื้อมมือของคนเจ้าเล่ห์ มิหนำซ้ำยังเป็นอกเป็นใจปิดม่านปิดประตูห้องนอนให้นิชคุณตักตวงรางวัลจากเขาแทบค่อนคืน

 

 

 

“ท่านอ๋องน้อยเพคะ”

 

“ได้โปรดยกโทษให้มินอากับมินจีเถอะเพคะ”

 

 

 

กลีบปากบางเม้มแน่น ใบหน้ากลมหันมามองนางกำนัลทั้งสองเพียงชั่วครู่ ก่อนจะสะบัดหน้าหนีอีกครั้งจนนางกำนัลทั้งสองแทบจะร่ำไห้

 

เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ตื่นจากบรรทมแล้ว ท่านอ๋องน้อยของพวกนางไม่ยอมพูดยอมจา ทำหน้ามุ่ยไม่แย้มยิ้ม มิหนำซ้ำยังเมินหน้ากันอีก ตอนนี้ฝ่าบาทนิชคุณกลับไปสะสางงานรอบเช้า และฝากให้ชานซองมารายงานท่านอ๋องน้อยของพวกนางว่า จะมารับท่านอ๋องน้อยออกไปเสวยอาหารกลางวัน ณ ศาลากุหลาบ ในสวนหน้าเรือนรับรอง ท่านอ๋องน้อยก็ดีอกดีใจราวกับเด็กน้อยที่จะได้ออกไปเล่นซนนอกบ้าน พอมินอากับมินจีมาร่วมแสดงความยินดีด้วย ท่านอ๋องน้อยก็กลับมาเมินกันอยู่ดี

 

 

คงต้องรอฝ่าบาทนิชคุณมาช่วยไกล่เกลี่ยและจัดการเสียแล้วกระมัง

 

 

 

“ท่านอ๋องน้อยลองนึกดูสิเพคะ หากหม่อมฉันกับมินอาช่วยท่านอ๋องน้อย หม่อมฉันทั้งสองคนก็ต้องถูกฝ่าบาทนิชคุณลงโทษนะเพคะ”

 

“..........”

 

“ท่านอ๋องน้อย อย่าทรงเมินพวกหม่อมฉันเลยเพคะ หม่อมฉันขอร้องเถอะเพคะ”

 

 

พูดจบนางกำนัลทั้งสองก็ก้มลงเอาหน้าผากจรดพื้นไว้เช่นนั้น

 

 

 

ร่างน้อยหันกลับมามองแล้วลอบยิ้มซุกซน ใบหน้ากลมพยายามกลั้นเสียงหัวเราะที่อาจจะเผลอหลุดออกมาแล้วทำให้ความแตก อูยองแค่อยากแกล้งนางกำนัลของตนเท่านั้นแหละ ก็ใครใช้ให้ไม่เข้าข้างกันเลย อูยองแอบทำเมินมาตั้งแต่ตื่นนอน จนตอนนี้พยายามทำนิ่งขรึมจนเมื่อยหน้า

 

ฮวางชานซองที่ยืนอยู่ห่างๆถึงกลับยิ้มพลางส่ายหน้าไปมา ท่านอ๋องน้อยของฝ่าบาทนิชคุณช่างซุกซนและขี้แกล้งเสียจริงๆ พอเขาสบตาเข้ากับตาเรียวนั่น ท่านอ๋องน้อยก็ยกนิ้วชี้มาวางที่ปากเป็นการบอกให้เขาเงียบไว้และจงให้ความร่วมมือ ชานซองจึงได้แต่ก้มหัวให้น้อยๆและกลั้นขำนางกำนัลทั้งสองคนที่นั่งคุกเขาอยู่บนพื้นต่อไป

 

 

เห็นทีต้องแจ้งให้แก่ฝ่าบาททรงทราบเสียแล้ว ท่านอ๋องน้อยแห่งอาทิติยาช่างซุกซนเหลือเกิน

 

 

 

“พวกเจ้าลงไปทำอะไรตรงนั้น”

 

 

น้ำเสียงทรงอำนาจดังขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยทำเอาทุกๆคนในห้องนั่งเล่นถึงกับสะดุ้งตกใจรวมถึงร่างน้อยที่นั่งทับส้นอยู่บนเบาะหนาด้วย อ๋องน้อยอูยองคิดในใจว่าเหตุใดองครักษ์หน้าตำหนักจึงไม่ได้บอกว่าเจ้าเหนือหัวแห่งธารดาราเสด็จมาถึงแล้ว

 

 

“ถวายพระพรฝ่าบาทเพคะ” นางกำนัลทั้งสองคนถวายพระพ