[Fic] Deeply Confessions : 21_END

posted on 17 Dec 2010 22:51 by secrecy-time in DeepLyConfessions
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 

Title :: Deeply Confessions

Status :: Chapter 21 [END]

Author :: kumameaw

Beta reader :: Shin-Dragon

Fandom :: 2PM

Paring :: Unknow(?)

Genre :: Against / Dark comedy

Rate :: R

 

 

 

Note :: 1.เอิ่ม...มันจบแล้วนะ จบแล้วจริงๆ  2.มันมีตอนพิเศษด้วยนะ แต่อยู่ในเล่มนะจ๊ะ ไม่ลงในนี้นะ   3.ใครชอบจบแบบนี้ก็โอเค อ่านแค่นี้ แค่ถ้าใครชอบจบอีกแบบ ซาบซึ้งซึนๆบ้าๆบอๆก็..ในเล่มนะจ๊ะ ตอนพิเศษมันฟินาเล่มาก(?)

 

 

 

คำเตือน! :: ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคอิงวง(2PM) และผู้แต่งใช้ภาษารุนแรงทำร้ายจิตใจตัวละครมาก ถ้าคุณไตร่ตรองดีแล้วว่า คุณรับได้ที่ศิลปินที่คุณรักจะโดนว่าร้ายในทางฟิคชั่นไม่ใช่ชีวิตจริง ก็ขอให้สนุกกับจินตนาการของเรา แต่ถ้ารับไม่ได้ และยังแยกแยะไม่ออกระหว่างเรื่องจริงกับจินตนาการก็ปิดเรื่องนี้ไปเถอะ เราเตือนคุณแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อไรสิ่งที่กั้นขวางระหว่างหัวใจ มันจะสิ้นสุดไปเสียที 

 

 

 

ร่างสูงโปร่งในชุดนอนขยับกายไปมาบนเตียง ลำแขนวาดออกไปหวังจะสวมกอดร่างนุ่มนิ่มที่ตระกองกอดถ่ายทอดความอบอุ่นให้ทั้งคืน แต่ทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่า..  เปลือกตาเปิดขึ้นมาและกวาดมองไปรอบห้อง ทุกอย่างในกรอบสายตายังคงปกติยกเว้นหัวใจเขาที่กระตุกวูบเพียงแค่คนในอ้อมกอดหายไป

 

นิชคุณรีบลุกขึ้นจากเตียงแล้วออกไปจากห้องนอนของตนเองอย่างรวดเร็ว เขาตื่นสายทั้งๆที่วันนี้ก็มีงานแท้ๆ หรือเมื่อคืนเขาอาจจะหลับสบายเกินไป ได้นอนกอดคนที่ตนเองรัก ได้ครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างของจางอูยอง นิชคุณมีเวลาอีกยี่สิบนาทีที่จะต้องเตรียมตัวออกไปทำงาน แต่เขาไม่สนใจ เขาอยากจะเจอหน้า อยากกอด อยากปลอบประโลม และอยากพูดความในใจทุกสิ่งทุกอย่างให้อูยองฟังทันทีที่น้องตื่น แต่ทว่าตอนนี้กลับไม่มีอูยองแล้ว

 

 

“ชาน!! ใจเย็นๆ”

 

 

เป็นจุนโฮกับจุนซูที่รีบมารั้งน้องชายตัวโตเอาไว้ก่อนจะถลาปล่อยหมัดเข้าใส่นิชคุณ ร่างสูงมองมาที่คนที่อยู่ในที่นี้อย่างงงๆ เมมเบอร์ทั้งสามคนทำหน้าซีเรียสใส่โดยเฉพาะน้องเล็กของวงที่ทำสายตาราวกับอยากจะฆ่าเขาเสียเต็มประดาแต่ถึงอย่างนั้นแววตาของน้องเล็กก็คลอไปด้วยน้ำตา

 

 

“เกิดอะไรขึ้น?”  นิชคุณพยายามถามอย่างใจเย็นแม้ว่าตอนนี้จิตใจกำลังร้อนรุ่มแล้วก็ตาม

 

“เราต่างหากที่ต้องถามนาย ว่ามันเกิดอะไรขึ้น”  จุนซูถามกลับ

 

“ไม่ต้องถามแล้วมั้งฮยอง! หลักฐานก็บอกอยู่แล้ว”  ชานซองตะโกนขึ้น และดูเหมือนจะไม่สนใจอะไรใครแล้ว

 

“ชาน..” จุนโฮปรามขึ้น

 

“นี่มันอะไร? พี่บอกพวกผมมานะนิชคุณ! ทำไมเสื้อยืดตัวโปรดของอูยองถึงได้มีสภาพเป็นแบบนี้!!!”

 

 

นิชคุณเบิกตากว้าง มองเสื้อยืดที่ไม่คงเหลือสภาพที่เรียกกันว่าชิ้นดีในมือชานซอง มันมาอยู่ในมือของมักเน่ได้ยังไง ในเมื่อเขาทิ้งไปแล้ว

 

 

“พี่ทำอะไรอูยอง!