[Fic] Deeply Confessions : 17

posted on 22 Nov 2010 01:29 by secrecy-time in DeepLyConfessions
.
 
 
.
 
 
.
 
 
วันนี้ exteen มันเอ๋อ ๕๕๕๕๕๕๕+
และเปลี่ยนเพลงประกอบใหม่ละ ไม่ค่อยเข้ากะฟิคเท่าไร คนแต่งอยู่ในห้วงของเพลงนี้พอดี อิน ๕๕๕..
 
 
 
 

Title :: Deeply Confessions

Status :: Chapter 17

Author :: kumameaw

Beta reader :: Shin-Dragon

Fandom :: 2PM

Paring :: Unknow(?)

Genre :: Against / Dark comedy

Rate :: PG – 18

 

 

 

Note :: รู้สึกผิดกับคนอ่านทุกคนแฮะ เพราะรู้สึกว่าแต่งตอนนี้ไป สมน้ำหน้านิชคุณไป แบบว่าอินเอง ๕๕๕๕+ (ยังมีหน้าไปบอกคนอื่นว่าอย่าอิน) ซอรี่นะคะ ตอนนี้มันมันส์มือไปหน่อย ฮ่าๆๆๆๆ

 

 

 

 

คำเตือน! :: ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคอิงวง(2PM) และผู้แต่งใช้ภาษารุนแรงทำร้ายจิตใจตัวละครมาก ถ้าคุณไตร่ตรองดีแล้วว่า คุณรับได้ที่ศิลปินที่คุณรักจะโดนว่าร้ายในทางฟิคชั่นไม่ใช่ชีวิตจริง ก็ขอให้สนุกกับจินตนาการของเรา แต่ถ้ารับไม่ได้ และยังแยกแยะไม่ออกระหว่างเรื่องจริงกับจินตนาการก็ปิดเรื่องนี้ไปเถอะ เราเตือนคุณแล้ว

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

คนที่ประกาศปาวๆว่าเกลียดคนอื่นแต่ใจกลับไม่ได้คิดแบบนั้น.. น่าเกลียดกว่าเสียอีก 

 

 

 

 

 

“แทคฮยอง จูบกับผม..ได้ไหม” 

 

 

เจ้าของชื่อก้มลงมองใบหน้าคนพูดด้วยอาการตกตะลึง แทคยอนไม่เข้าใจอยู่ดีๆน้องชายคนนี้ก็เคาะประตูรัวและแรงราวกับไปเจออะไรมา พอเขาเดินไปเปิด อูยองก็พรวดพราดผลักเขาเข้ามาจนยังไม่ทันได้ปิดประตูห้องด้วยซ้ำ แล้วยังยืนจับแขนเขาตัวสั่น แววตาใสแจ๋วเป็นประกายเพราะมีน้ำคลออยู่เต็มหน่วย จางอูยองเป็นอะไร เมื่อครู่นี้ยังเล่าเรื่องสนุกๆที่ได้ไปเที่ยวกับนิชคุณวันนี้ด้วยท่าทีร่าเริงอยู่เลย

 

 

“อูยอง?”

 

“จูบผม..เถอะนะ”

 

 

ทั้งแววตาที่สั่นระริก ทั้งน้ำเสียงที่ออดอ้อนแผ่วเบา มันช่างเชิญชวนเหลือเกิน แต่แทคยอนก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี เขาจะจูบน้องได้ยังไง เมื่อยังไม่รู้ถึงเหตุผลที่จะให้จูบด้วยซ้ำ ถ้าจูบในฐานะพี่ชายเขาไม่ซีเรียสอยู่แล้ว เด็กหัวนอกอย่างเขาถือว่ามันไม่ผิด แต่เขาอยากรู้จริงๆ ว่าทำไมอยู่ดีๆเจ้าน้องชายคนนี้ถึงมาอ้อนให้เขาจูบแบบนี้

 

ในขณะที่พี่ชายตัวสูงยังยืนงงกับท่าทางของตนเอง จางอูยองตัดสินใจเอื้อมมือไปโอบรอบคอของแทคยอนแล้วค่อยๆรั้งให้ใบหน้าคมโน้มลงมาอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากบางแตะกับริมฝีปากคนพี่ทันที ใบหน้าขาวเงยขึ้นเอียงรับสัมผัสที่ตนเองก่อขึ้น ช้าๆและยั่วเย้าจนพี่ชายเอื้อมมือไปโอบเอวเล็กนั่นเข้ามาแนบชิด

 

 

อูยองมองผู้ชายอีกคนที่ยืนอึ้งอยู่หน้าประตู

 

 

“พี่รั....” 

 

 

 

จะพูดอะไรงั้นหรือ..? พี่กำลังจะพูดอะไรนิชคุณ ไม่ทันแล้ว

 

 

แววตาที่เต็มไปด้วยความเสียใจ เจ็บปวด และทรมานของนิชคุณจางอูยองมองมันแทบไม่กระพริบ แม้ริมฝีปากของตนเองตอนนี้จะถูกผู้ชายคนอื่นครอบครองอยู่ แต่สายตาและจิตใจของเขากลับไม่ได้ละไปจากใบหน้าของนิชคุณเลย อูยองจูบแทคยอนอย่างที่นิชคุณจูบเขาไม่ผิดเพี้ยน ทั้งลิ้นชื้นที่รุกไล้ซึ่งกันและกันเขาก็ทำ แตกต่างตรงที่เขากับแทคยอนจูบกันด้วยความอ่อนโยน แต่กับนิชคุณมันเต็มไปด้วยความหยาบกระด้าง

 

 

นิชคุณเดินหันหลังจากไป ทันทีที่แผ่นหลังของอีกคนลับออกจากสายตา น้ำตาหยดแรกก็เอ่อไหลออกมาจากดวงตาทันที จางอูยองเกลียดตัวเองที่สุด เขาเลวมากแค่ไหนเขารู้ดี ให้พี่ชายที่ไม่รู้เรื่องมาจูบแต่ในใจกลับคิดถึงอีกคนที่คอยแต่จะทำร้ายกัน ทำไมเขาถึงเลวแบบนี้

 

 

“อูยอง..”

 

 

แทคยอนผละริมฝีปากออกมา นิ้วเรียวช่วยเกลี่ยหยดน้ำตาออกให้อย่างแผ่วเบา เขาพอจะรู้แล้วถึงเหตุผลที่ทำให้จางอูยองทำแบบนี้ จูบกับเขาอย่างลึกซึ้งแต่น้ำตากลับไหลอาบ