[Fic] Deeply Confessions : 11

posted on 12 Sep 2010 16:05 by secrecy-time in DeepLyConfessions

.

 

.

 

 

เอนทรี่นี้จะมีการแจ้งเปิดรับสมัครคนเข้าบอร์ดด้วยนะคะ 

เจอกันท้ายเอนทรี่จ้า~

และฟิคที่จะรีปริ๊นซ์ยังมีอยู่นะจ๊ะ ใครต้องการเมล์มาได้เน้อ 

 

 

Title :: Deeply Confessions

Status :: Chapter 11

Author :: kumameaw

Beta reader :: Shin-Dragon

Fandom :: 2PM

Paring :: Unknow(?)

Genre :: Against / Dark comedy

Rate :: PG – 18

Theme song :: สายตายาว – แดน วรเวช

 

 

Note :: ฟิคชั่นรายสัปดาห์มาแล้วจ้า~

 

 

คำเตือน! :: ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคอิงวง(2PM) และผู้แต่งใช้ภาษารุนแรงทำร้ายจิตใจตัวละครมาก ถ้าคุณไตร่ตรองดีแล้วว่า คุณรับได้ที่ศิลปินที่คุณรักจะโดนว่าร้ายในทางฟิคชั่นไม่ใช่ชีวิตจริง ก็ขอให้สนุกกับจินตนาการของเรา แต่ถ้ารับไม่ได้ และยังแยกแยะไม่ออกระหว่างเรื่องจริงกับจินตนาการก็ปิดเรื่องนี้ไปเถอะ เราเตือนคุณแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

เราสองคนกำลังพยายาม..กลับไปเป็นเหมือนเดิม 

 

 

 

“พ..พี่คุณ!!”

 

 

เสียงเรียกชื่ออย่างตกใจดังขึ้นในแผงอก ตามมาด้วยแรงดิ้นขลุกขลักเพื่อให้หลุดออกจากการเกาะกุม นิชคุณยิ่งเพิ่มแรงกอดให้แน่นขึ้นไปอีก จนผ่านไปสักพักอีกคนสู้แรงไม่ได้จึงหยุดดิ้นไปเอง เขาก้มลงมองเสี้ยวแก้มสีชมพูจางๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อนนี้ นิชคุณคงเอามือไปบิดเอานิ้วไปจิ้มจนอีกคนวิ่งหลบจนแทบไม่ทัน แต่ตอนนี้ในใจเขาก็อยากจะทำแบบนั้นใจจะขาด แต่ติดอยู่ตรงที่ประโยคที่น้องชายร่วมวงคนนี้พูดพึมพำกับตัวเองไปเมื่อครู่ มันทำเอานิชคุณไม่กล้าที่จะผละออกมาเพื่อมองหน้าน้องเลยแม้แต่นิดเดียว

 

 

“พี่จะปล่อยผมได้รึยัง”

 

“เมื่อกี้ยังอยากให้พี่ปลอบใจอยู่ไม่ใช่เหรอ”

 

“พอแล้วครับ”  พี่ควรจะพอได้แล้ว 

 

ก่อนที่จางอูยองจะเผลอไผลและหลงดีใจไปมากกว่านี้ ก่อนที่ผมจะหยุดรักพี่ไม่ได้สักที 

 

 

อยากจะหลงตัวเอง อยากจะดีใจ อยากจะกอดตอบ แต่ทุกคำที่คนคนนี้เคยตราหน้าเขาว่าเป็นพวกผิดเพศก็ยังดังวนซ้ำไปซ้ำมาในสมองไม่หยุด ไม่หยุดเลยสักวัน ยิ่งตอนที่ถูกสายตาพี่คุณจ้องมอง จางอูยองก็รู้สึกว่าตัวเองโดนด่าโดนว่าว่าเป็นเกย์อยู่ตลอดเวลา

 

 

“กลัวแทคยอนมันมาเห็นรึไง”  น้ำเสียงขุ่นเคืองตวัดใส่จนอูยองใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดผลักดันอกคนตัวสูงกว่าจนตัวเองหลุดออกมาได้จากตรงนั้น

 

..อ้อมกอดที่น่าอึดอัด

อ้อมกอดที่เต็มไปด้วยเข็มนับล้าน ทิ่มแทงเขาจนพรุนไปทั่วทั้งตัว

 

 

“พี่แทคยอนเขาคงเข้าใจครับ ว่าเราเป็น-พี่น้อง-กัน”

 

 

นิชคุณถึงกับคิ้วกระตุกกับประโยคเมื่อครู่ ทำไมเขาจะมองไม่ออกว่าเด็กคนนี้จงใจเน้นย้ำคำว่า –พี่น้อง- ด้วยน้ำเสียงประชดประชัน จางอูยองยังไม่หยุดรักเขาหรอกเขารู้ ต่อให้ตอนนี้จะกลายเป็นแฟนแทคยอน คนที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างหน้าก็เลิกเราเขาไม่ได้อยู่ดี

 

ทำเป็นพยายามเมินเฉย เข้มแข็งและฝืนใจเฉยชาใส่เขาสารพัดไปก็เท่านั้น

 

 

“หึ.. งั้นก็ออกไปพร้อมกันเลยดีไหม เดินกอดคอโอบไหล่แบบนี้...”  นิชคุณปราดเข้าไปกอดคอน้องชายร่วงวงอย่างรวดเร็วจนอูยองสะดุ้งตกใจ  “...แทคยอนมันคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ยล่ะ”

 

“..!!!!”

 

“อย่าทำเป็นดีใจจนตัวสั่นที่พี่กอดนายเลยอูยอง พี่น้องก็คือพี่น้อง..”  มันยากเหลือเกินที่จะยอมรับว่าเป็นอะไรที่มากกว่านั้นได้  “..จำเอาไว้!!”

 

 

 

อูยองกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ยอมผ่อนแรงต้านเดินไปตามคนที่โอบไหล่ออกไปจากห้องแต่งตัวพร้อมๆกัน แววตาใสสลดลงจนน่าใจหาย ผิดกับอีกคนที่เหยียดยิ้มราวกับสะใจเสียเต็มประดาที่สามารถเอาชนะเขาทุกการกระทำและทุกคำพูด

 

 

ผมจะต้องเลิกรักพี่ให้ได้สิ..นิชคุณ!

 

 

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

 

 

ทั้งสองเดินมายังรถที่จอดรออยู่ เพราะจุนซูโทรมาหานิชคุณและบอกว่าจะกลับกันแล้ว ขี้เกียจอยู่ต่อ เพราะอยากจะกลับไปพักเอาแรงก่อนจะถ่ายเอ็มวีกันพรุ่งนี้ นิชคุณเดินกอดคอลากน้องชายร่วมวงมาถึงรถ พอประตูเปิดออก สายตาทุกคู่มองมายังเขาสองคนอย่างสงสัย

 

ทั้งๆที่เมื่อก่อนนับว่าเป็นเรื่องปกติ

 

 

“อูยอง” เสียงทุ่มต่ำของเมนแร็ฟเปอร์ของวงเอ่ยเรียกชื่อแฟนตัวเอง ก่อนจะหันไปมองเพื่อนเขาที่กอดคออูยองไม่ยอมปล่อย หน้าตานิชคุณมันช่างกวนประสาท ไม่หลงเหลือคราบเจ้าชายใจดีหน้ากล้องเลยสักนิด

 

 

นายทำอะไรน้อง? 

 

 

นิชคุณปล่อยมือออกจากอูยองก่อนจะหลีกทางให้อีกคนขึ้นไปนั่งที่ประจำของตนเองราวกับบีบบังคับ เพราะที่นั่งในสุดแถวสามจะเป็นของอูยองแล้วตามด้วยเขา การที่เขาทำแบบนี้เหมือนกับว่า บังคับ